Gecenin KIZI — Bölüm 2

Kutlama bitti ben de bittim ve motoruma binip çetenin alanını sürdüm. Çünkü bana orada özel bir oda ayarlamışlardı.Ailemden bile daha iyilerdi . Gerçi onlara aile denmezdi o baba ve anne bozuntusuna. Benim asıl gerçek ailem bu çeteydi.

5 yaşındaki Yeşimin o Günü :

Ben babama yemek hazırlıyor hem de ikide bir annemin yanına gelip istediklerini getiriyordum. Ve yemek askalsın yanıyordu. Babamın yemeğini tabağa koyup yanına götürdüm. Gerçi bu yaptığımı yemek denmezdi. Bir makarna ve içinde yoğurt vardı. Ve yemeğe götürdüğümde bağırıp;

"Sana farklı bir şey yap demedin mi ben ha!"

"A-a-ama ben başka birşey yapmayı b-bilmiyorum k-kine"

Elimdeki tabağı alıp duvara fırlattı.

"O zaman öğren küçük hanım"diyip elimi tut ve mutfağa götürdü.

Ocağı açtı ve elimi yaklaştırıp

"Bak dedi bu senin elin et deme eti böyle ateşe koyacaksın!"

Dedi ve elime ateşe yaklaştırdı ve elim yanmaya başladı ağlayarak;

"T-tamam lütfen baba öğrendim şimdi sana yaparım etli yemek"

"Parmaklarını kesip pişirerek sana yedirip göstermemi ister misin ha ister misin ?"

Diye bağırdı.

"Hayır lütfen bir daha yapmayacağım lütfen elim çok acıyor"

"Aferin"diyip elimi çekti.

Ama beni bırakmadı tuttuğu gibi beni sürükleyerek kapıya götürdü. Ağlayarak;

"Lütfen baba dışarısı çok karanlık"

"Sabaha kadar kal da aklın başına gelsin"dedi.

Ben ağlayarak kapıdaydım ve sonra başına bir insan için ağladığımı düşünüp ağlamaya kesin ve kendime kızıp hala bu kapıda olduğumu düşündüm.Kaybolucakdım, gerekirse ölürdün mü ama bunları hizmet sensin diye düşünüp çıplak ayakla gece yarısı koşarak evden uzaklaştım. Ay çok uykum geldi İçim gözüme bir bank kestirip oraya gittim ayaklarım kesilmiş de çok ağrıyordu kan akmıştı.

Elimin ağrısı geçmişti. Banka gelip bu sandı ve hemen uykuya dalmıştım ve bir ara birinin kucağı tarafına havalandığımı hissettim ama o kadar sıcaktı ki ona biraz da yaklaşıp üzüldüm hava soğuktu ama o gerçekten çok sıcaktı. Araba gibi bir şeye bindiğimi hissettim ve üstüme bir şey örtülmüştü. Uykum mahsuru olduğum için hiç uyanmadım o uykumu yenik düşüp uyudum ve Bir ara yine birinin kucağına alındığımı hissettim ve beni bir yumuşakçıya koydu ve uyudum.

Uyandığımda bir odadaydım bundan korkmadım çünkü ırmakta kaçırılmakta umurumda değildi. Ve normal bir şekilde kapıyı açıp dışarı çıkmıştım ses aşağıdan geldi ve merdivenlere yöneldim paytak adımlarla aşağı indim. Ve sesler daha yakından geliyordu sesin geldiği yöne gittim birkaç adım vardı ve simsah gibi maçlarda bunlar biraz korkmuştum ve ayak seslerini duyup bana döndüler ve bana gülümsediler. Ne yapacağımı bilmiyorum hep ben de kimseden ve istenen en irisi;

"Günaydın küçük hanım"

"Iıı size de günaydın,ayrıca ben küçük değilim siz büyüksünüz"

Dedim ve biraz kahkaha attılar.

"Pardon,büyük hanım"

Ona somurtarak göz devirdim.

"Noldu bakalım anlat "

"Neden sizi tanımıyorum"

"Emin ol biz kötü insanlar değiliz "

"Sana zarar vermeyiz"

"T-tamam o zaman"

Herşeyi baştan sona kadar anlattım ve beni pür dikkat dinlediler.

İri olan;

"Bak bana şşş ağlama geçti"

"Bizim adlarımızı öğrenmek ister misin "

"O-olur benim adım Yeşim

Kutlama bitti ve motoruma binip çetenin alanına sürdüm yani evime

Kutlama bitti ve motoruma binip çetenin alanına sürdüm yani evime sürdüm. Çünkü bana orda bir oda bile vermişlerdi . Ailemden bile daha iyilerdi

Kutlama bitti ve motoruma binip çetenin alanına sürdüm yani evime sürdüm. Çünkü bana orda bir oda bile vermişlerdi . Ailemden bile daha iyilerdi. Gerçi gerçek aile denmezdi o baba ve anne bozuntusuna . Benim asıl gerçek ailem bu çeteydi.