6. BÖLÜM: Tüneldeki Işık ve İlk İtiraf
Cebinden çıkardığı küçük fenerin zayıf ışığı, yüksek kemerli taş duvarları aydınlatıyordu. Bastığımız her adımda su sesleri yankılanıyor, tünelin derinliklerinden soğuk bir rüzgar yüzümüze vuruyordu.
Birkaç yüz metre ilerledikten sonra geniş bir taş odaya ulaştık. Aras feneri masaya benzer düz bir taşın üzerine koydu. Sırtını nemli duvara yaslayarak derin bir nefes aldı.
"Şimdi bana her şeyi anlatmak zorundasın," dedim, kararlı bir tavırla önünde durarak. "O adamlar kim? O pusula neyin nesi? Ve en önemlisi... sen kimsin, Aras?"
Aras cebinden o antik pusulayı tekrar çıkardı. Işığa doğru tuttuğunda, üzerindeki sembollerin belli bir düzende parıldadığını gördüm.
"Ben bu müzenin ve koruduğu sırların eski bir muhafızıyım," dedi Aras, sesi bu kez daha alçak ve gergindi. "O gördüğün adamlar ise kendilerine 'Teşkilat' diyen bir grup. Bu pusula sadece bir yön gösterici değil, Melek. Bu, şehirlerin altında gizlenmiş en büyük tarihi harineyi ve onunla gelen tehlikeli gücü açan tek anahtar."
Gözlerimin içine baktı. "Ve ne yazık ki, o gece muzeyde o vitrin kırıldığında pusulanın muhafaza büyüsü bozuldu. Artık bu sırrın bir parçası da sensin."
