Sevgili gunluk bu gunluge annemin oldugu gunden 1 gun sonra basliyorum (1 Mayis 2015) bu gunlugu yazma amacim annemi unutmamak ve anmak. O artik evimizde yok evimizin nesesi yok, hayatimin kaynagi yok ,onsuz nasil devam edebilirim biliyorum artik yetim ve oksuzum babam annemle evlendikten bir yil sonra oldurulmus O bir polisti, Onu hic tanimadim bunu anladigimda 12 yasindaydim simdi 17 yasindayim ve tekrar ayni aci....
Bu arada ben Betty 17 yasindayim ve hayatimda bir Tek halam kaldi...
Ona siki siki tutunmaliyim ve onu sevmeliyim ben onu cok seviyorum zaten oda beni... O iyi ki var :)....
Simdi Sana annemin nasil oldugunu anlatacagim...
Annemle Tv izlerken sabahliyorummm ve annem bi and a evidence civil kosmaya basladi annemi takip ettim ve ona sorular sordum annem transa gecmis gibiydi ve hic cevap vermiyordu cok kokmustum fakat anneme guveniyordum annemle 12 Danika boyunca kostum sonra annem denizin icinde atti kendini benim deniz fobim var bu yuzden girmeye korktum ama hem Tek kalmaktan ve annemin kaybolmasindan korktum ve Denise girdim bizim yasadigimiz yerde uzun sure sig ve bir anda derinlesir annem olabildigince hizli sekilde ilerliyordu bende pesinden geliyordum tam annemi tutacaktimki annem bi anda derin kisma dustu ben yuzume bilmedigim icin atlayip onu kurtaramazdim ama atlamaya karar verdim annemin bana anlattigi bilgileri kullanma ya calistim fakat basaramadim annem ben onu gordugumde bayilmisti bile bende nefesimi tutuyor dumb nefesimi daha fazla tutamayacak haldeydim ve yuksri cikamayacak kadar assagidaydim ve sonra bayilmisim bundan yaklasik bir saat sonra uyandigimda sahilde takilan insanlarin beni gordugunu ve polis ve cankurtarani cagirip kurtardiklarini annemi deniz deniz cikardiklarini ama kurtaramadiklarini benim ise kurtuldugumu ogrendim. Bundan sonra Panik atak krizi gecirdigim icin yaklasik 3 saat daha hastanede kaldim...