Bölüm 4

Gözümü araladım sabağ ışığını gördüm artık kuzeye sözüm var kaçmıycam ama şimdilik onun için artık kendi evimde gibi hissediyordum artık perdeleri açabilir evde dolaşabilirsim hata kuzey izin verirse dışarıda çıkabilirim ama kuzeyle bilikte . Yataktan kalktım elimi yüzümü yıkadım ve üstümü değiştirdim . Aşağıya yavaş yavaş indim kısık sesler artıyordu salona geldiğimde kuzey sarı saçlı makyaşlı kahve gözlü bı kadınla konuşuyodu arada bi gülüyolardı kadın arada bi kuzeye dokunuyodu istemeden gıcık oldum sebebin yok öylesine . Kuzey beni fark edince biraz gülümsedi . "Zehra tanıştırim bu lara' dedi . Kadın bana baktı küçümser bı şekilde baktı bana . Göz devirerek gitim mutfağa . Su içtim arkamı döndüğümde Lara . "Merhaba" dedi . Elini uzatı . İnadına umursamadan gitim . Odaya çıktım . Tamam sıkıldınız farkındayım zaten uzatmıycam . Öyle günler geciyodu kuzey ve Lara ćok samimiydi beraber güluyor yemek filan yiyolardı sorun sadece bereaber vakit geçirmeleri kendimi fazlalık gibi hissediyorum gölgede gibiyim beni umursamıyolardı bile . Yine bı sabah silah seslerine uyandım bu sefer sadece bir tane silah sesi geliyodu . Hızla yataktan kalktım ve pencereye doğru ileledim . Gördüğüm şeyle sinirlenip gözümü kapadım . Lara elinde silah atış yapmaya çalışıyodu fakat kuzey onun arkasında onun koluna dokunuyodu baya yakınlardı ama zolasam zaten ... Neyse ve nereye atış yapmasını soylüyodu gitikçe sinileniyodum elimi cama koydum onları bu kadar yakın görünce cama koyduğum eli sıkıo itiyodum nasıl olsa cam bu güçlü bişey kırılmaz diye düşündüm ama yanıldığımı kırılan cam sesi ile inandım . Refleks klarak gözüm kapandı ama elimde hisetiğim sıcaklık ile gözümü actım elim kanıyodu hemde çok fena . Kuzey gilin olduğu konuma baktım kuzey sesi duyunca benim olduğum tarafa bakmıştı ve şaşkınca olduğu yerde kalmıştı . Lara umursamıyodu . Sonra kuzey kendine geldi ve koşarak içeri girdi yanıma geliyodu sanırım . Lara yavaş yavaş yürüyodu sonra arkamada hızla adım sesleri gelmeye başlamıştı . Yanıma gelenin kuzey olduğunu fark etim endiselenmişti . "İyimisin" dedi . Sitresten aklı yerinde değildi . "Bu nasıl oldu" diye konuşmama izin vermeden söyledi . "İyiyim camı kapatmaya çalışirken oldu" dedim . Yalan söylemekten başka ne yapabilirimdim ki böyle olamnız sinirimi mi bozuyo diyicektim . Koluma dokundu hemen çektim . "Ben halaederim" dedim . Ve hızla banyoya girdim . Zorda olsa azıcık becermiştim ama saatlerimi aldı tek ele yaptım sonuçta yarayı temizle camaları çıkar bı daha temizle sar filan uzun sürdü en sonunda banyodan çıkabilmiştim günlerdir burdayım belkide ay olmuştur . Ama aklımda sadece endiselineceğim bir şey var mesleğim ne durumdaydı acaba . Yatağa oturduğumda kapı açıldı . Malesefki kuzeydi . Geldiğini görünce ayağa kalktım ve pencerenin önünde durdum arkam dönüktü dısarıyı seyrediyodum bı an önce gitmesi için o tarafa dönmüyorsum bile . Arkamda nefesini hisetim kolunu belime doladı . Elini itim ve arkamı döndüm biraz daha yakaşsaydı zaten ... Neyse çok yakındı . "Niye böyle yapıyosun . Neden yapıyosun " dedi . Sinirle baktım . Ben ne yapmış olabilirim . "Ne yapıyomuşum" dedim . "Cam o kadar kolay kırılmaz neden camı kırdın bide elinle ya sana bişey olsaydı" dedi . Hoşuma gitmişti önemsenmek . Ama yumşamayacaktım . "Yok öyle bişey kolaylıkla kırılır ve hem sanane çok umrundaymışim gibi davranma" dedim . Bı sık yaklaştı . "Seni umursamadıgımımı sanıyosun" dedi . Biraz geriye gitim . "Sanmama gerek yoki zeten umrunda değlim" dedim . Tam bana doğru bir adım atıcaken hemen yanından geçip gitim arkama bile bakmadım . Bu olay artık saçma gelmeye başlamıştı . Kuzey benden ne istiyodu gecmişimde saklı olan neydi . Bilmiyorum . Bahçeye çıktım gece saatleri korumalar varfı . Arka bahçeye gitim ve oraki sandalyelerden birine oturdum . Zaten yağmur yağmaya başlamıştı sadece yağmurun sesi bana iyi gelmişti bide havuz vardı rahat olun girmiycem . Evin ışikları havuzun sularına vuruyoru yağmur damlaları havuza düsünce güzel bı dayga yaratıyo . Havuza bakarken birinin beni izlediğini gördüm çok karanlık olduğu için anlamadım kuzeydir diye gecistirdim . Biraz zamandan sonra bişey fark etim adamın boyu kuzeyden kuşa ve şu anda kuzey benim odamda pencereden bana bakıyodu . Korkunçtu ama ne yapacağımı bilemedim . Yavaşça ayağa kalktım korktuğumu beli etmemek için hızla yürumeye başladım eve yaklaşınca koştum arkama bile bakamdaın hızla kuzeyin yanına gitim içgüdüsel olarak . Kuzey bana tuhaf bı sekilde bakarken korkudan yanına gitim . Koşarak gidiyodumki ışıklar birden kesildi zaten aramızda biraz mesafe vardı . Hemen gidip sarıldım . "Kuzey noluyo" dedim . Oda bana sarıldı . "Bilmiyorum güzelim ama korkma ben burdayım ben burdaysam sana kimse bişey yapamaz" dedi . Korkuyodum ve beni sakinleştirmek için her tülü yönteme baş vurabilirdi . "Ama korkuyorum arka bağçede oturuyodum biri beni izliyor kim bilmiyorum ama korkuyorum" dedim . Normelde korkmamam herekyodu değilmi ama malesef şu anda hiç bilmediğim bi dünyanın içindeyim ve burdaki insanlar hiçte masum değilerdi . Kuzey beni koluyla sararak yatağa oturtu . "Gitmiyceksin değilmi" dedim . "Malesef gitmem gerek ne olduğuna bakmak zorundayım" dedi . Elini tutum . "Gitme" dedim . Giti . Biraz zaman geçti . Bı anda gözlerim kapandı