Gece
Saatlerdir telefona bakıp, tek kelime yazamıyordum.
Acaba öylesine mi yazmıştı neden bu kadar umursamıştım ki?
Kimsenin mesajına bakmazken neden bu mesaja bakıp cevap verme gereği hissetmiştim?
Parmaklarım defalarca ekranda klavyenin üzerinde oynadı, defalarca bir şeyler yazmaya çalıştım ama sonuç hep sil tuşuydu.
Telefonu kapatıp kenara attıktan sonra en iyisinin cevap vermemek olduğunu düşündüm.
O an telefonum tekrardan titredi. Bu kadar korkak olma senin gibi güçlü birine yakışmıyor. Mesajı okurken nefesimi tutmuştum.
Bu zamana kadar her şeyden korkan ben iken binin bana korkak olmadığımı söylemesi işte bu belki de hayatta her zaman beklediğim mesajdı.
Bilmiyorum, belki de bir başkasından duymaya ihtiyacım vardı.
Bu sefer cesaretimi toplayıp tek bir kararla yazmaya başladım ama onun söylediği şeylerden daha çok ben sordum. Neden kullanıcı adın böyle? Yazıp gönderdiğimde anında gördü.
Size yemin ederim 1 saniye bile geçmeden görmüştü.
Çünkü artık gece karanlıkta kalmayacak.
Bir an bana umutsuzluğu andıran ismi sevmiştim nedense konuşmak istemiştim, bunu gerçekten istemiştim ama korkuyordum.
Ya dalga geçiyorsa benimle, ya o insanlar gibiyse ruhumu saran korkuyla geri çekilmek istedim.
Yazmaktan çekindim o an yüzüme vuran gerçeği gördüm.
Ben aydınlanmayan bir geceydim, güneş bana hiç doğmayacaktı.
Sabahtan beri bir şey yemediğimi fark ederek mutfağa gidip, makarna hazırladıktan sonra yemek masasına oturdum.
Yerken hâlâ aklım telefondaydı, cevap yazmadığımı görüp yine bir şey yazacak mıdır sorusu kafamda dönüp duruyor.
Yemeğimi bitirip kabı bulaşık makinesine yerleştirdim, birden film izlemek geçti aklımdan.
Yerimden kalkıp mutfağa giderek kendime koca bir kâse mısır patlatıp televizyonun karşısına geçerek bir film açtım.
Film izlerken aklım hep telefondaydı, filmde olan biten hiçbir şey ilgimi çekmedi.
Telefonu elime aldım mesaj kutusuna girip yazdığı mesajı tekrar tekrar okudum...
Gece artık karanlıkta kalmayacak derken ne demek istemişti diye düşünmekten kendimi alamıyorum.
Film bitti, saat gece yarısı oldu peki sorsanız izlediğin filmden bir şey anladın mı diye zerre anlamamıştım.
Çünkü aklım hâlâ cevap vermediğim ama nedense cevap beklediğim telefondaydı gözlerim.
Hadi gece sadece biraz cesaret ne olacaktı ki dedim kendime.
'Kırılacaktım, incinecektim belki de tekrar tekrar yıkılacaktım' ama deniycektim. Eğer denemesem yapamadığım için pişman olup olacaklardan kaçacaktım.
Yorulmuştum, insanlarla aramda bir duvar olmasından yorulmuştum.
Geceyiaydilatadama yazacaktım.. Ben geceydim, o ise beni aydınlatacaktı böyle demişti.
Ben karanlıkta kalmayacaktım. Peki size soruyorum güvenecek miyim?
Hayır hiçbir zaman güvenmeyecektim sadece konuşup kendimi bir şeyler inandırıyormuş gibi yapacaktım.
Değneğimden destek alarak koltuktan kalkıp odama çıktım.
Yavaşça adım atarken zorlanıyordum ve bundan nefret ediyordum. Odamdaki en güzel yere, balkonuma geçip oturdum.
Açtığım şarkıyı dinlerken bir yandan da hesabıma girip mesaj kutumu açtım o an da bir tane mesaj gördüm. Şu an Cem adrian Affet bu geceyi dinliyorum bir gün birlikte dinler miyiz? Yazıyordu.
Yüzümdeki şaşkınlıkla mesajı defalarca okudum, daha sonra Cem Adrian'ın sesi doldurdu kulağımı mesajı açmadan önce açtığım şarkı tam da buydu.
Ben hayranlıkla hem şarkıyı dinleyip, hem mesaja bakarken bir anda yazma butonuna basıp Mesajını okumadan önce ben de tam onu açtım. Bu nasıl bir tesadüf? Yazarak telefonu sehpanın üstüne bıraktıktan sonra derin bir nefes alarak balkonumdaki manzarayı izlemeye başladım.
Beni affet diyordu Cem Adrian, bu gece beni affet. Yıldız olmak vardı şimdi, seni çok sevenin yıldızı olmak ama onlardan kilometrelerce uzakta parlamak vardı kendine ait bir dünyada bir sürü insanın seni sevdiğini bilmek vardı..
Gece uzundu ve şarkı bitmişti, ay karşımda güneşin izin verdiği kadar parlıyordu.
O an bir mesaj geldi telefonu yavaşça elime aldım, kilit ekranını açıp mesajlara girdim. Evren bizden yana demek ki. Dedi. Yüzümde ki gülümsemeye engel olamıyordum o an aklıma gelenle tekrar yazdım. Adn ne? Bunu deli gibi merak ediyordum. Gördü yazıyor... Güneş. Dedi.
Bu yüzdendi, ismi bana bunları demesi. Sormadın ama Gece. Dedim gülen bir emoji ile karşılık verdi. Sonra Biliyorum Yazdı.
Nerden demek istedim nasıl demek istedim ama diyemedim yazamadım.
Peki. Dedim. Gördü yazıyor.. Sadece peki mi? Gece sana burada o kadar şey diyorum ismini bildiğimi söylüyorum ama sen diğerleri gibi tepki vermiyorsun peki diyorsun. Neden demiyorsun nasıl demiyorsun. Dedi haklıydı ama bilmesi gereken bir şey vardı.
Korkuyordum alacağım cevaplardan korkuyordum. Ben diğerleri gibi değilim diya vuramam kendimi zaten en başından saçma bir konuşmaydı bu bir daha yazmak isteyeceğini düşünmüyorum. Diye düşüncelerimi ona da yazarak instagram uygulamasından çıkış yaptım.
Derin ve acı bir nefes alıp içeri girdim, uyumak için yatağıma giderken ilk lavaboya gidip sonrada biraz zorlanarak üzerimi değiştirdim.
Yorganı kaldırıp yatağa girdiğim an titreyen telefonuma bakmak için elime aldım bir yandan da uyumak içi hazırlanıyordum. Gelen mesajda. Ne olursa olsun senle konuşmak beni mutlu ediyor gecene güneş olmam için tatlı rüyalar. Yazıyordu.
Gülümseyerek Geceme güneş olman için iyi geceler. Yazdım ve telefonu kapatım daha sonra kendimi uykunun kollarına bıraktım.
Ve yine bir pazar sabahı, yine yarın pazartesi. Bu hafta sonlarının bu kadar çabuk bitmesine dayanamıyorum...
Yarın yine lanet olası önümde fısır fısır konuşan insanları göreceğim.
Her pazar sabahı hafta sonu neden bu kadar çabuk geçiyor diye isyan ediyorum...
Her zamanki gibi yataktan kalkıp yakınımda duran Değneğe uzanarak yerimden kalktım.
Her sabahki rutinleri halledip sade güzel tek kişilik bir pazar kahvaltısı hazırladım.
Hafta içi hızlıca ne olursa atıştırıp pazar günleri kahvaltımı keyifle hazırlıyordum. Tek kişi olmama rağmen masamı güzelce doldurarak keyif yapıyordum.
Yemek masasında otururken birden telefonumu elime aldım o geldi birden aklıma, acaba yazmış mıdır diye girdim.
Son girdiği saate bakıp hâlâ geceden beri girmediğini görünce hüzünlendim.
Ne oluyor bana diyip silkelendim birden...
Neden onu düşünüyorum? Hiç kimsenin mesajına cevap vermezken neden ona cevap verdim? Kafamda sorular dönüp duruyor..
Neden neden neden?