Semih'in bakış açısı
Önümden geçen kolu gözlerimle takip ettim. Önümde duran kitapla arkamı döndüm. Mithat bey kitabı bana uzatıyordu. Dalgınca kitabı aldım. Bana mı öyle geliyordu yoksa patronum çok mu yakışıklı? Neyse bana eliyle karşı masayı gösterdi ve "Bu masa senin merak ettiğin bir şey olursa 5. kattaki Sevil hanıma sorabilirsin." Dedi. Kafamı peki mânâsında salladım ve masaya geçim dosyaları incelemeye başladım.
Şükür ki önceki asistan bütün her şeyi not almış. Benim tek yapmam gereken Mithat beye bilgilendirme falan yapmak. Dosyalara göz atarken sanki biri beni izliyormuş gibi için ürperdi.
Kafamı kaldırınca Mithat beyle göz göze geldik. Bana bakışlarını bir türlü çözemiyorum. Sanki... Sanki bir duygu göstermeye çalışıyormuş gibi. Ama ben bir tık saf ve masum olduğunm için anlamıyordum(👉🏻👈🏻).
Mithat beyin o sert ve ürkütücü sesiyle "Bana sade Türk kahvesi getir." Demesiyle hemen odadan çıktım. Odadan çıkar çıkmaz bir serinlik geldi. Sanırım oda çok sıcaktı(!). Hızla Mithat beyin istediği sade Türk kahvesini hazırladım ve odaya götürdüm. Kahveyi masaya koyarken bana bir bakış attı ve "Bunu da üstüme dökmezsin herhalde?" Dedi. Sesindeki hafif alay dalga geçtiğini apaçık belli ediyordu. "Dalga geçmez misiniz Mithat bey? Sabah ki olay tamamen yanlışlıktı." Dedim. Bana yarım ağız gülümsedi ve "Dalga denizde ve bende olur." Diyip göz kırptı ve işine döndü. Bende her zaman ki alıklıkla masama döndüm. Masanın üzerindeki dosyalara bakarken bir anda benim çokgen jeton düştü. Gözlerim fal taşı gibi açıldı. Hızla kafamı kaldırdım. Bir de ne göreyim sırıtarak bana bakan bir adet patron müsfettesi.
(Üzerimde öyle bir gevşeklik var ki anlatamam. Sanki 5 gün sonra sınav girmicekmiş gibi rahatım.☺️
Aklımda mükemmel olaylar var umarım yazma hevesim kaçmaz.)
