Bölüm 1

Hayatım sıfırdan başlıyordu. Bu iyimi yoksa kötümü bilmiyordum şuan dedemin cenazesindeydim üstüne toprak atıyordu dedem bana babalık yapmıştı baba diyebilirdim bile ama hayat acı bu düşüncelerdeyken annemin sesine başımı kaldırdım "hadi gidiyoruz şanslısın güzel mirasın üstüne kondun" dedi kulağıma fısıldayarak ben dedemin cenazesindeyken mirası düşünüyordu gözlerim faltaşı gibi açıldı bu kadından nefret ediyordum nasıl bu kadar umursamaz para göz bi insandı kendi babası ölmüştü ona baktım annem sırıtıyoru nasıl bu kadar kalksizdi ki birçok ameliyat birçok ölü gördüm hayatımda ama bu kadar kalpsizleşmemiştim yağmur yağmaya başlamıştı artık arabaya binip gitmemiz gerekiyordu mezarlığa baktım ve arabama doğru yürüdüm annemler farklı bilerek park etmişti arabalarını uzun zamandır ilk defa bu kadar yalnız hissediyorum kendimi ama dur benim ayak sesim bu kadar ince topukludan çıkamazsın yoksa delirmişmiydim en sonunda yerimde durdum etrafıma baktım normal ni sokaktayım 1,2 tane kedi vardı sadece arabamın önüne geldim ve arabamın kapısını açıp içeri girdim düşüncelere dalmışım biand ertelenen sesi yerimden beni sıçradı telefonu açtım "efendim efsun niye aradın" diye salince sordum "Gökçe acil gel senin hastan barın hakkında sıkıntı var" dedi efsun bunu diyince şaşırdım dün ameliyatı düzgün gelmişti hatta uyandırmayı düşünüyorduk "ne ekibi bi sıkıntı çıktı?" Diye sordum efaun"şey 2,3 saat önce bir adam onu ziyaret etmeye gelmiş batının yanına çıkıp gizli birey enjekte etmişti barın o öldü ailesi yanımda ave senle konuşmaya istiyorlar" dedi ne kameralarda yüzü gözükme ismidir kim yüzü gözükmeyen bi insanı idari alırken kim onu nöbetçi yaptı? Aklımda milyonlarca soru varken derin nefes alıp verdim "efsun şuan daha yeni cenazeden çıktım hastaneye gelemem hem beni ne yapıcaklarki gitsin şikayetçi olsunlar" dedim dürüstçe ne yapabilirim dürüst insandım efsunun sesi geldi" tamam görüşürüz " dedi ve kapattı arabayı çalıştırıp evime sürdüm yeni aptal miras evime sırf dedemin hayrı için gidiyordum o bunu istemişti ev artık benim üstümeydi zaten orada cok kaldıgım İcin özel bi odam vardı arabayı sürerken baya tenha yollardan gidiyordum şarkı açtım kafamı dağıtmaya çalışıyordumeve vardım posta kutusunun içinden kağıt olduğunu fark edip açtım içinde "anahtar posterini arkasında" yazıyordu ama dedemin yazısına benzemiyorsun umursamadım posterini yanına gittim nazikçe açmaya çalışırken yanlışlıkla yırtmıştım ama neredeyse paslanmış anahtarı aldım içerisi örümcek ağları dolu bi boşlukta duruyordu bu iğrenç yere elimi hızlıca sokup cıkarsın elime örümcek gelmişti "AAAA" diyerek bağırdım örümcek korkum vardı ve bu örümcek nekadar zamandırlı o yerde bilmiyorum ama kocaman kalın siyah birşeydi yere fırlattım ormana doğru gitti kalbim küt küt atıyordu anahtarı baktım derin nefes alıp kapıyı açtım içerisi temizdi dedem öleli daha 1 gün olmuştu zaten içeri girince ayakkabılarımı çıkardım içerideki çoğu renk sanki kaybolmuştu kapıyı kapatıp yukarı kaya çıktım yatağa kendimi attım kendimi uykunun derin kollarına bıraktım