Bölüm 2

Ben bu hayatta en çok babamı sevdim Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk Çarpık bacaklarıyla ha düştü ha Nasıl koşarsa ardından bir devin ben o çapkın babamı ben öyle sevdim Bilmezdi ki oturduğumuz semti geldımı hemen gidici hep acele hep acele işi Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi atlastan bakardım nereye öyle öyle ezber ettim gurbeti