İçeriğe geç

GARAM

Bölüm 1 · 4 dk okuma

GARAM

Bölüm 1

Merhaba canlar bu benim

İlk kitabım umarım beğenirsiniz

Yorumlarınızı ve oylamanızı

Bekliyorumm iyi okumalar

❤️🪐❤️

"Seni okadar çok özledimki, bilemesin sen gittikten sonra herşey çok değişti. Ben bile, annem de öyle artık içimden annemi sevmek gelmiyor. Konuşmak nede gülmek Hiçbirşey. Seni çok seviyorum baba" ayğa kalktım ve hafif toprak olmuş üzerimi silkeledim. Yüzümden akan göz yaşlarını elimin tersiyle sildim. Ve son bir bakış atım mezar taşına"görüşürüz babam" arkamı dönüp eve doğru yürüdüm hava oldukça sıcaktı yürürken durdum çantamdan telefonumla kulaklığımı çıkardım ve telefonumdan sevdiğim şarkıyı açtım "bu şehir" şarkısını müzik dinliyerek eve doğru yol aldım ev mezarlığa az mesafeliydi telefonuma baktım duvar kağıdında benle babamı gördüğümde içim dahada çok acımıştı. Saate baktım 14:35 geçiyordu eve gelmiştim bina şifresine girdim ve asansörle 3.katta bastım kapını önüne geldim kulaklığımı çıkardım çantamdan evin kilidini çıkarıp kilidi sesizce açtım ayakabılarımı çıkardım sesizce eve giriyodumki "ilkeSenmisin!"

" Evet anne" annemin olduğu yere gittim mutfağa yemek hazırlıyordu

" Nerdesin kızım sabahtır yoksun "

" Hiç öyle gezmiştim"

" Hı tamam şurdan tuzu versene baban gelicek birazdan"

" Anne sana bin kere dedim o adam benim babam değil!"

" Kızım ama bak o.."

Sözünü bitirmeden" of tamam anne aynen" derken mutfaktan çıktım ve odama gittim çalışma masama oturdum heryer kitap doluydu" of sınava girdim bu kitapların hala ne işi var görmek bile istemiyorum "

Tekerlekli sandalyeye kafamı yatırdım ve kendimi döndürdüm aniden durdum kendimi yatağıma attım hayatım hep böyleydi liseden sonra tüm arkadaşlarımla iletişimi kesmiştim onun için telefondada pek yapacak birşey yoktu sadece öylesine tavana bakıyodum birden telefonuma bir bildirim geldi heyecenla telefona bakıyordumki boş mesaj " genemi bunlarya telefonum gerçekten virüs kapacak " ayağa kalktım ve duşa girmeye karar verdim odam oldukça büyüktü odamdaki banyoya girdim uzun birsüre kendimi ılık suya bıraktım banyodan çıktım üstüme beyaz bol tişört altımada siyaha dizlerime kadar gelen bir şört giydim saçımı nemli bırakmayı seviyordum saçımı taradım ve alltan bağladım annem " kızım hadi gel yemek hazır" normelde gitmem genlede ama oldukça acıkmıştım. Odadan çıktım ve yemek odasına gittim üvey babam masada oturmuş annemin yemek koymasını bekliyordu bana bakıp " kızım gel otur" ben gözümü devirmemek için kendimi zor tutum ve üvey babama en uzak sandalyeye oturdum bana baktı ve " tamam özür diliyorum " ben sadece önümdeki masaya bakıyodum " tamam uzatma" annem elindeki tencereyi masaya koydu ve bana çorba doldururken " anlamıyorum sizi gerçekten" yemeği koyduktan sonra üvey babamın yanına gitti masaya oturdu ve yemeğe başladı üvey babamda yemeğe başladı. Bende yemek yemeye başladım.hızlıca tabağımı bittirdim ve ayağa kalktım odama geçtim direk kendimi yatağa attım. Telefonuma baktım saat 5:47 geçiyodu zaman çok çabuk geçiyordu çalışma masamdan okuma kitabımı aldım tekrar yatağıma uzandım kitabın ismi " küçük prens " kaldığım yeri açtım ve okumaya başladım

"2saat sonra"

" bu kitapta bitti" Saat 8:22 olmuştu acıkmıştım akşam yemeğini ben genelde yemem şimdi acıkmıştım ama çoktan akşam yemeği yemişlerdi odamdan çıktım annem,gil televizyon odasında televizyon izliyolardı. Bende mutfağa gittim ve dolapta hazır sandiviç vardı yedim.

Tekrar odama gittim. Odamdaki büyük camın önüne oturdum " of şu ünüverste başlasada gitsem" hayatımın böyle olmasından sıkıldım yarım saat camı izledim zaten yorulmuştum bugün erken yatıcaktım lambayı kapattım veyatağıma doğruldum tavana bakrak tam uykuya dalacaktım ki telefonuma mesaj gelene kadar. Yorgunca telefono baktım

"0539******" dan bir mesaj

Merakla hemen telefonun kilidini açtım mesjlara girdim

"0539******" " nasılsın balım"

Şaşkınlıkla sadece mesaja bakıyordum azım açık kalmıştı bende

Mesaj:

" Pardon kimdiniz"

"0539*****" "kim olduğum önemli değil sen önemlisin"

" Ne ara sizden sene geçtik buarada ne alaka sizi tanımıyorum isminiz ne"

"0539*****" ben seni tanıyorum çok

"Bikere benim hiç biyerde profil fotoğrafım yok! Hem sanane bee"

"0539*****" " eminmisin"

"0539****"

" Offf olamaz bunu nasıl yapmış olabilirm eskiden pipteki profil fotoğrafımm yaa"hemen mesaj yazmaya koyuldum

Mesaj:

"Bana bak olabilir ama sanane seni ilgilendirmez iyi günler"

"0539*****" tamam sakin ol şampiyon ya sinirlenme"

" Bak hala mesaj atıyo dur sen"

"0539*****" kişisini engellediniz.

Off ya direk bip yükleyip profilimi sildim aynı şekilde bipide "nekadar ergenceymiş rezil oldum ya" birden aklıma geldi profilinde aynadan çekilmişti üstü çıplaktı sadece gövdesi görünüyodu telefonuda yüzüne taraf tutmuştu. " off ilke kızım saçmalama sanane be" telefonu yatağımın yanındaki sehpaya indirdim ve uykuya daldım.

"Zır" "zır"

"Of gene sıkıcı bir hayata uyandım"

Gözlerimi elimle ovuşturdum. Sehpadan telefonumu aldım.

"0523*****" mesaj

Direk mesajlara girdim

"0523*****" "benden kurtulacağınımı sanıyosun"

"Çüşş! Bune lan bu kim be peşimi bırakmıyo"

Birşey yazmadan profiline girdimProfilini değiştirmişti.

" Gerçektenmiii! Bakalım beni daha ne saçmalıklar bekliyo"

Evet canlar kitabımın ilk bölümü nasıldı oy ve yorumlarınızı bekliyorum♥️

İlkeyi nasıl buldunuz aşkolarım♥️♥️

Sizce gizemli kişi nasıl buldunuz🪐🫀

Sizi çok seviyorum💜🖤❤️💙🤎🤎

Merhaba canlar bu benim

İlk kitabım umarım beğenirsiniz

Yorumlarınızı ve oylamanızı

Bekliyorumm iyi okumalar

❤️🪐❤️

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.