"hazır ol dünya ben geliyorum"
Özgüvenli bir şekilde bunu medyada paylaşıp valizlerimi hazırlamaya devam ettim.İşimden biriktirdiğim parayla oturduğun daireden 2 kat büyük bir daire almıştım.Tuaf bi duygu vardı sanki taşınmam hayatımı değiştirecek gibiydi.Bi süre bunu düşündüm sonra silkilerek hemen Valizlerimi topladım ve taksi çağırdım, yeni evime doğru yol aldım.Çok heyecanlıyım ilkkez lüks bir daireye taşınacaktım.Kısa bir süre sonra evime vardım hemen valizleri alıp binanın içine girdim.Asansöre binerken maskeli ve şapkalı bir adam asansöre bindi.Adamın görünüşü çok tanıdıktı, "Merhaba" dedim meraklı gözlerle fakat adamdan çıt bile çıkmadı,"ne kadar kaba"diyerek mırıldandım kendi kendime.Asansör katıma geldiğinde hızlıca çıktım,daireme doğru giderken adamında benim yanımdaki dairede kaldığını fark ettim,umursamayarak daireme girdim.Girdiğim anda beni yansıtan bir ev gördüm duvardan,mobilyalara hepsi beni yansıtıyordu sanki hepsini ben seçmiştim gibi hissettim, bu mükemmeldi.Hemen yerleşerek kırmızı ceketimi üstüme geçirdim ve gün batımını izlemek üzere kahvemi aldım.Gün batımını izlerken yandan çok tanıdık bir ses geldi,bu ses sanki Ege Soylu'nun sesiydi.Bir süre dinledikten sonra onun Ege Soylu olduğunu anladım.Şaşkın bir şekilde "EGE SOYLU" diye bağırdım,bağırdığımı fark edince hemen ellerimle ağzımı kapattım ama çok geçti beni duymuştu çünkü sesi kesilmişti.Bir kaç dakika kendi kendime düşünürken kapı çaldı nedensizce kalp atışlarım olmasından daha hızlı atıyordu, yavaş yavaş kapıya doğru yürüyerek delikten baktım bu asansördeki kaba adamdı namı değer Ege Soylu'ydu,kapıyı aralayarak açtım,açar açmaz eve daldı "noluyo?"diyerek bağırdım ağzımı kapatarak "sakin ol" dedi ve maskesini indirdi "burda yaşadığımı kimseye söylemiceksin,bi tek burda kafa buluyorum" dedi kısık bir sesle sonra elini ağzımdan çekerek derin bi nefes aldı "asansörde tanışanamamıştık adın ne?" o an bir süre nolduğunu düşünürken dona kaldım, biraz silkenerek "ben ece" dedim kekeleyerek, sırıtarak "güzel bir isimmiş memnun oldum ece" dedi alaycı bir ses tonuyla,sinirlendim hem gel bir kızın evine dal hemde normalce konuşmasını bekle dedim içimden. "Ne iş yapıyorsun" diye sordu bi süre düşündüm çünkü garsonum desem beni ezik sanacaktı,ufak bir sessizlikten sonra"Tasarımcılıkla uğraşırım"dedim,hee kesin tasarımcılıkla uğraşırsın daha inandırıcı bir yalan düşünseydin ya aptal dedim içten içe.Kısa bir sessizlikten sonra "Harika bir iş hem evdede çalışırsın" dedi tatlı bi tebessümle,derin bir nefes aldım ve bir yalan uydurmaya çalıştım çünkü daha çok soru sormasını istemiyordum "Ee benim banyo yapmam gerek sonra görüşürüz" dedim ve kapıyı işaret ettim, tatlı bir gülümsemeyle "görüşürüz" diyip gitti.Kalbim gine çok hızlı atıyordu,o gülümsemeyle bir kızın kalp krizi geçirmemesi imkansızdı. bi süre boş gözlerle kapıya baktım sanki bu rüyaydı ve ben bir rüyanın içindeki aptal kızdım.Bunları düşünürken yatağa uzandım ve duvara baktım tek sorun o aklımdan çıkmıyordu,onu düşünmeden edemiyordum,ona aşıkmı oluyordum diye düşünürken bi anda kendi kendime "hayır ece ilk görüşte aşk diye birşey yoktur hem sen kimsinki sana bakacak kızım" dedim,bunu düşünürken uyuya kalmıştım.Sabaha doğru telefonum çaldı bilinmeyen numara yazıyordu merak duyguma yenik düşerek telefonu açtım,uykulu bir sesle "merhaba?" diyerek mırıldandım "sanırım seni uyandırdım kusura bakma " dedi tanıdık bir ses hemen ilkilerek "siz kimsiniz?" diye sordum "Ege" dedi,şaşkın bakışlarla "Telefon numaramı nerden buldun" dedim gülen bir ses tonuyla "meslek sırrı"dedi ve "neyse görüşürüz" diyerek kapattı.Kaşlarımı çatarak "Aptal" dedim bağırarak,hem beni sabahın altısında nedensizce arayıp uykumu böl hemde telefon numaramı benden izinsiz al dedim kendi kendime sınırlı bir şekilde.Kısa süreli sinir krizinden sonra kalktım ve bilgisayarın başına geçtim,kahvemi yudumlarken haberleri okudum.Haberlere bakarkan büyük harflerle yazılmış bir iş ilanı gördüm "ETF tasarım" diyerek mırıldandım,iş ilanına tıklarak okudum,okurken bi yazı gözüme çarptı,yazıya göz gezdirdikten sonra kahvem resmen boğazıma kaçtı "ayda 50.000 TL" dedim öksürerek.İçten içe "yapmalımıyım" dedim 50.000 TL fazla değilmiyd?. bunları düşünürken mükemmel bir ses geldi kulağıma,zaten yağmurda yağıyordu sanki yağmur ile müziğin mükemmel uyumu gibiydi..