Yeni okuluma gidiyorum en fazla ne olabilir demeyin. Bu benim hikayem.Adım Nia.Önümüzdeki hafta 16 yaşında olucam.Eski okulumda istenmeyen olaylara sebebiyet verdiğim için kovuldum ve hiç bilmediğim dağ başındaki bir yere gidiyorum. Arabanın o iğrenç kokusu burnumu ele geçirmiş durumda.
" Pencereyi açar mısınız? "
" Emin ol dışarısı daha iğrenç kokuyor "
Yinede şansımı denemek istedim. Neredeyse varmıştık.
" Geldik inebilirsiniz "
" Peki "
Bu yakışıklı şoföre veda vakti gelmişti. Valizimi alıp yurda yerleşmeye gidiyordum. Ah ama bu çok ağırdı. Biraz dinlenmeye ihtiyacım vardıki bir kıza çarptım. Saçları altın sarısı gözleri deniz mavisi yanındaki onun yanında bataklık çamuru gibi duruyordu. Özür dileyip geçerim diye düşünürken bana yardım etmeye çalıştı. Yüzünün güzelliği kalbinden geliyordu sanki.
"Adın nedir? "
"Ben Alice ya sen? "
" Bende Nia"
Tanışma aşaması bitince odama kadar eşlik etti bana. Odama yerleşmek sandığımdan uzun sürdü. Ansızın bir anons yankılandı.
"Tüm öğrencilerin konferans alanına gelmeleri rica olunur.
Tüm günün yorgunluğu yetmezmiş gibi birde konferansa mı gidicektim. Bunalma ya başladım diyebilirim.
"Sizleri buraya toplama sebebimiz elbetteki daha iyi eğitim avantajına sahip olmanız için yapacağımız değişiklikler. Daha önceki yıllara göre okula katılım oranımız iki kat arttı ve bundan kaynaklı sınıf ayrımını dörtten beşe yükselttik. Şimdi herkes kendi özelliklerine göre ayırdığımız sınıf kategorilerinden birini seçsin."
Her ne kadar bu seçimde isteksiz ve kararsız kalmış olsamda birini seçmem gerektiğini biliyordum.
Etrafa göz gezdirirken bir tek benim seçim yapmadığımı farkettim. Önüme çıkan rastgele bir sınıfa girdim. Sınıfta pek fazla kişi yoktu. Hangi sınıf olduğunu öğrenmek için birinin yanına gittim.
"Afedersin ama bu hangi sınıf? "
"Bu sınıf hava elementi sınıfı. "
"Ne!"
"Korktuysan gidebilirsin kapı 10 adım ilerinde. "
"Hayır, sadece biraz tedirgin oldum. "
Daha farklı bir sınıfa gitseydim keşke ama bununla yetineceğiz artık ne yapalım. Derken sınıfa uzun siyah saçları arkaya taranmış arkasında yerde sürünen siyah pelerini ve yaklaşık 10 dakika önce sigara içmiş nefesinin iğrenç kokusu ile parfümünün kokusu birbirine karışıp iğrenç bir koku salan sınıf öğretmeni giriş yapmış durumdaydı.
"İyi günler sevgili öğrencilerim bu yıl sizlerle iyi bir öğrenim sağlamayı amaçlıyorum. Mezun olduğunuzda aileniz sizinle gurur duyacak"
Aile kelimesini duyduğum an gözlerim etrafı bulanık görmeye başlamıştı. Yanımdakinden mendil istemeye utanıp kolumla sildim gözlerimi. Sonuçta şu hayatta pek fazla erkekle konuşmamıştım ve buna cesaretim yok denecek kadar azdı. Herkesin birbiriyle tanışması için dersin ilk 15 dakikası serbest bırakıldık. Ama tam o sırada okulun bahçesinden çok garip ve bi o kadarda şiddetli bir ses geldi.
Herkes telaş içinde olduğu yerde donakalmıştı. Ben ise ne olup bittiğini anlamak için sınıftan dışarı çıktım. Koridorda bazı öğrenciler korkuyla kaçışıyor. Bazıları ne olup bittiğini anlamak için dışarı giden yoldaki merdivenlerden iniyor. Öğretmenlerde öğrencileri sakinleştirmeye ve onları güvenli yerlerde tutmaya çalışıyorlardı. Ne olmuş olabilirdi ki. Çaktırmadan kimseye görünmeden aradan fıydarıp bahçeye çıkmayı başardım ama keşke çıkmasaydım dedirtecek şeyler gördüm...