"ında olarak yazıyorum sana bu mektubumu.
Ellerinin arasından geçip gidemeyecek ellerimin,koAz önce bana yazdığın son mektubu okumak geçti yüreğimin en derinlerinden,kokunun burnumda tüttüğü özleminle yanıp tutuştu sanki kağıt aciz ellerimin arasında.
Biliyorum firuzan,biliyorum sevgilim. Engelleri,engellerin bizi getirdiği korkunç vaziyetlerin pek tabii farkında olarak yazıyorum sana bu mektubumu. Ellerinin arasından geçip gidemeyecek ellerimin,kokuna asla erişemeyecek tenimin bi'çare utangaçlığıyla yazmaktayım her şeyi.
Bir gece kuna asla erişemeyecek tenimin bi'çare utangaçlığıyla yazmaktayım her şeyi.
Bir gece ansızın kayıp gittim senin gökyüzünün en güzel manzarasından, ansızın kayıp gitti o yıldız firuzan.
vatan elden gidiyormuş...benim cehennemim çoktan bu topraklar olmuştu kimse bunu bilmiyordu sevgilim.
selanik'ten kopup geldiğimiz o günden beri aidiyet hissettiğim her yerden koparılan bir çiçektim ben.
lakin sana kadar... memleket sevdasının nasıl da sevdaya direndiğini fark edene kadar pek de umurum olmamıştı bu kara yazı.
Evet,bir çiçektim ben,dağda,bozkırda açıverecek yerini yadırgamadan yaşayıp gidecek bir gelincik.
Fakat sen firuzan,sen narindin,seni koparıp gidemezdim.
Yapraklarına zarar veremezdim
kokundan mahrum, senden bi"haber bırakmazdım bu sersefil toprakları.
Ben bu aşka meftunum firuzan, sense henüz açmamış bir tomurcuk.
Benim gözlerim senden başkasını görmez, sen ise gözlerini bu dünyaya açmak için bekleyen güzeller güzeli çiçeksin.
.