Fırtınanın içinden gözüken gölgeye yaklaşan Jhen Roger’a hazırlanmasını söyledi, Roger prosunu tüttürürken Jhen’e baktı.Daha da yakınlaşan ikili silahı gölgenin kafasına tuttu, gölgelerin içerisinden boyu eğilmiş ofa çıktı.Roger şaşırarak sordu ofa’ya
“Ofa bu fırtınada ne işin vardır” Ofa çayını yudumlayarak tüccarlık için et topladığını söyledi.
Jhen “bu fırtınada geyik mi olur”diye çıktı. Çok beklemeden Roger “hadi be ofa fırtına yükseliyor”diye Kızağa çağırdı ofa’yı; ofa teşekkür ederek kızağa bindi.
Aradan bir süre geçti Roger “ofa üşüdüysen kahve yapayım, montta vereyim”dedi Ofa başını salladı Roger kızaktaki perde kısmına girdi.Önce sıcacık bir mont verdi ofa’ya sonra sıcacık bir kahve getirdi
Jhen “ofa senin kurtlar nerede” dedi, ofa önce cevap vermedi.Fırtınada bir sessizlik vardı sonra “kurtlarım gitti bir kurt tarafından”dedi, ofa ardından sizin yolculuk nereye dedi.Roger perdeden “güneye tabut taşıyoz “ dedi ,ofa hemen hemen “aman aman ne kadar da uzaktır”dedi. Jhen ofa’ya “ofa sen bu geyikleri nereden buluyorsun bu fırtınada geyik mi olur”diyerek konuşmayı uzattı.Ofa Jhen’e gülerek baktı, ondan sonra “burada genellikle fırtınanın çiçekler diyorlar”dedi. Ofa’nın gideceği yere kadar derin bi sessizlik vardı, kızaktan aşağıya inen Jhen ve Roger gözleri kamaşmıştı.Ağızlarından aynı şey fısıldadı
“FIRTINANIN ÇİÇEKLERİ”
(❍ᴥ❍ʋ) Kitabı buraya kadar okudupun için teşekkürlerimi sunarımmm>
