WhatsApp dan çıktım ve oturma odasına gittim. Musa abimin yanına oturdum. Ben gelince hemen kolunu kaldırdı ve omzuma elini koydu, beni kendisine yaklaştırdı.
Musa abimin gideceği için üzgündüm. 12 yıldır bizden ayrıydı ama asla gidişine alışamamıştım. Yüzümün asıldığını göre Musa abim, "Noldu balım? Niye yüzün asıldı?" Dedi.
"Sen gideceğin için." Dedim. Abim hemen başımı öptü ve "Söz, diğer gelişimde daha erken gelmeye çalışacağım." Dedi. "Beni rahatlatmak için her zaman bunu diyorsun. Ama artık kanmıyorum. Büyüdüm. Neyse ben sana şey diyecektim. Bu gece senle yatabilir miyim?" Dedim.
"Olur cimcime."
İlerleyen saatlerde, abim valizini hazırladı ve ben de ona yardım ettim. Annem, yarın Musa abim götürmesi için poğaça ve börek yaptı. Sonunda yatma zamanınız geldi. Geceliklerimizi giydik ve yatağa girdik. Tam uykuya dalacakken, odaya Ahmet abim girdi ve ışığı açtı.
"Aa siz uyuyor muydunuz? Kitabım burda kalmış, onu alıp çıkıyorum." Dedi ve kısa bir süre sonra ışığı kapatıp gitti.
"Oofff abii yaa uykum kaçırdın." Diye peşinden bağırdım. Aradan 5 dakika geçmeden, tekrar kapı ve ışık açıldı. "Telefonumun şarjı bitti. Şarj aletini almaya geldim." Dedi, Ahmet abim ve şarj aletini aldı.
"Yaaa kapat şu ışığııııı!!!" Dedim bağırarak. Ahmet abim sanki beni duymamış gibi ışığı kapatmadan odadan çıktı. "Lann olum, laftan anlamıyon mu? Kapatsana ışığı." Dedi Musa abim.
"Ayy yok kıskandı bizi abiciğim. Seninle sıkı fıkıyım ya. Onla değilim diye üzüldü." Dedim.
Ben bunu söyledikten sonra kapının arkasından "ne alakası var Zeynep?" Diye söylendi Ahmet abim.
"Lan pe**venk. Madem kapının arkasından bizi duyuyorsun neden ışığı kapat dediğimizde cevap vermiyorsun lan it." Dedi Musa abim.
"Unutmuşum abi."
"Lan oraya gelirsem seni bi döverim Ahmet var ya canın manın kalmaz."
"Aa dayak hiç iyi bir yöntem değil abiciğim. Sana hiç yakıştıramadım cık cık."
"Bak Ahmet, sabah erken kalkacağım. Benim asabımı bozma kapa ışığı."
Abilerimin birbirleriyle anlaşma şekline hayrandım.
"Ayyy yeterrr. Uykumun içine ettiniz. Ahmet abi bir anlaşma yapalım. Yarın da seninle uyurum yeterki bizi uyandırma." Dedim.
Abim sanki dünden razıymış gibi olur manasında kafasını salladı. Işığı kapattı ve yan tarafta olan yatağa yattı. Ben ve Musa abim ise birbirimize sarılarak uykuya daldık.
Sabah, yanaklarımın çekiştirilmesiyle uyandım. "Yaa bırakın kalkmicammm" dedim.
"Kalkmazsan, vedalaşmadan giderim bak." Dedi Musa abim.
Bu laftan sonra gözlerimi sonuna kadar açtım ve ayağa kalktım. Ani kalkmam yüzünden başım döndü. Abim hemen beni tuttu. Özlerini kırpıştırdım ve abimin yüzüne baktım.
"Senin niye çenen morarmış abiciğim? Dün yoktu bu."
"Senin şaheserin balım. Dönerken diz kapağını çeneme geçirdin."
"Ayyyy çok özür dilerim abiciğim. Hiç hatırlamıyorum yaa."
"Senden gelecek zarara da razıyım balım. Önemli değil hadi kahvaltıya." Dedi.
Kahvaltımızı güzelce yaptık ve arabaya doluştuk. 1 saatlik yol sonunda otobüs termaline geldik.
Annem, "sevdiğin poğaçalardan yaptım. Sırt çantanda yolda giderken yersin. Bursa'ya varıca ara, sağlıksız beslenme. Ev yemekleri ye. Kendine iyi bak. Tamam mı oğlum?"
"Tamam anneee. Bunu arabaya binmeden de önce dedin. Ben çocuk muyum? 30 yaşına geldim." Dedi Musa abim.
"Olsun ben yinede söyliyeyim. Dinleyip dinlememek sana kalmış. Sen benim ilk göz ağrımsın." Dedi annem duygulanarak. Sonra kocaman sarıldılar ve abim, annemin elini öptü.
"Herhangi bir sıkıntın, ihtiyaçın olduğun da beni ara oğlum hallederiz.Yolun açık olsun." Dedi babam. Abim, babamın da elini öptü.
"Benim sana bir şey diyeceğim yok. Ha şey ara ara para yolarsın bana." Dedi Ahmet abim.
"Eşek herif. Kendi paranı kazanmaya başladın hâlâ benden para istiyorsun. Gel lan buraya." Dedi Musa abim ve sarıldılar.
Sıra bana gelmişti.
"Görüşürüz abiciğim. En kısa zamanda geliyorsun." Dedim ve yanaklarından öptüm.
"Görürüz cimcime. Kendine iyi bak." Dedi ve sarıldık.
Otobüsün kalkma vakti gelmişti. Abim son kez bizle sarıdı ve arkasına döndü. 4-5 adım atmıştı ki bir anda arkasına döndü.
Aceleyle yanıma geldi ve çantasını açtı. "Ahh sana bunu vermeyi unuttum." Dedi ve çantadan kare bir kutu çıkardı. Abimin elinden kutuyu aldım ve açtım. Karşıma, geçenlerde kırdığım kar küresinin aynısı çıktı.
"Kırıldığı için çok üzülmüştün. Ben yenisini aldım."
Elimdeki kar küresini salladım. İçindeki karlar, kürenin içinde etrafa saçıldı. Kocaman kahkaha attım ve "Yaaa çok teşekkür
ederim abii, çok teşekkür ederimm." Dedim ve abime sarıldım.
~Bölüm sonu~
