İçeriğe geç

Feraye

Bölüm 1 · 3 dk okuma

Feraye

Bölüm 1

1, bölüm

Yine kabusla uyanmıştım. Buraya alışamamıştım balkonunda ki mini koltuklardan birine oturdum ve düşünmeye başladım ne düşündüğümü bende bilmiyordum zihnim çok karışıktı. Mesela neden Hakkari'ye taşındık? Neden Ankara'da değildik neden Ankara'ya geri dönümüyorduk. Babam neden bizi terk etmişti. Yeni ailesi nasıldı? Sert bir rüzgar ile düşüncelerimden ayrıldım ve yeniden yatağıma doğru ilelerdim.

~~~~~~~~

Uyku mahmurluğu ile mutfağa doğru ilerledim. Bardağıma bir bardak su doldurup tekte kafama diktim ne çok susamıştım. İkinci bardağı doldururken Abimin sesi geldi " Iy Uyanınca çok çirkin gözüküyosun" bunu gülerek demişti. Umursamadım homurdanarak sandalyemi çekip oturdum. Tabağıma doldurup yemeye başladım. İçeri Barlas girdi. Barlas kim dersek Barlas benim büyük abim şuan onun askeriyede olması gerekti neden buradaydı? " Sen neden burdasın" tamam kabul ediyorum biraz dobra konuşmuş olabilirim ama neden burdaydı. Hakkari'ye onun askerliği çin gelmiştik o neden evdeydi? "İzinli günüm hem abiye böyle soru sorulurmu? Tıch tıch tıch terbiyesiz" ters ters bakmakla yetindim. "Açın bakalım ortayı" diyerek annemde dahil olmuştu elindeki tabağı ortaya bırakıp yerine yerleşti annem bunca şeye rağmen ayakta duruyodu. Ama ben fazla ağlaktım neden annem gibi değildim yoksa babam beni başka birinden yapmıştı saçmalama gürçe baban erkek oluyo hamile kalamaz bunu düşünürken elimle kafama vurmuştum. Büyük ihtimalle abilerim beni deli sanardı. Ve öylede oldu.baray yani küçük abim " şimdide kendiliğine mi konuşuyorsun bence seni İstanbul Bakırköy'e sevk etmemiz gerek sen bu deli halinle nasıl avukat oldun" göz devirdim "deliyim evet rapor alıp ilk işim seni öldürmek olcak cezasız bir şekilde" gülüp geçmişti annem ise "şiiist çocuklar o nasıl bir konuşma öyle" demişti. Devamında hepimiz sessizce kahvaltımızı yaptık. Karnımı doyurdum ve annemin yanağına sulu bir öpücük bırakarak kalktım. "gürçe bugün mü iş bakmaya gidiyorsun" demişti annem arkamdan seslenerek "evet anne", dedim ve dolabımın başına geçtim siyah bol bir keten, siyah bir büstiyer ve siyah ceketimi dolaptan çıkardım ve giymeye başladım. Geç kalıyordum hemen salona koşturdum . İki dosya vardı üstteki benim olmalıydı. Üstte ki cv olan dosyayı aldı. Anneme çıktığımı haber vererek siyah topuklularımı giyerek evden çıkıp konumdaki büroya gidecektim ama yürüyemezdim. Arkamdan abim seslendi ne ara evden çıkmıştı sanırım askerliğin sırrı buydu "gel ben bırakayım seni" dedi. Peşinden gittim ve siyah porsche'nin ön koltuğuna yerleştim. Yaklaşık 15 dakika sonra büronun önündeyim "teşekkürler beyefendi" dedim gülerekten karşılık vererek "ne demek hanfendi emrinize amâdeyim" dedi. Tam kapıyı kapatıyordumki abim "gürçe o kıyafet ne " diyerekten abilik taslamaya beşladı. Oflayak " abilik iç güdülerine sahip çık kıyafet işte " dedim kapıyı kapatıp büroya doğru ilerledim.benimle beraber bir sürü avukat adayı Vardı. İlk iş deneyimim olacaktı, yaklaşık yarım saat olmuştu içerde bekliyordum bir sürü kişi vardı.Öoğu avukat adayı idi kendimi dışlanmış gibi hissediyordumAbimin den grlen çağrı ile irkildim.

"Gürçe siyah dosyada bir evrak arabada senmi aldın?"

"Öncelikle sanada alo abi evet cv'im yazıyordu aldım "

Gürçe çabuk evrakları bana getir benim evrağımıda almışsun bir buçuk saat içinde askeriyede ol"

" Ben niye geliyorum se-"

Yüzüme kapatmıştı ukala sıraya döndüğümde ise önümde 2 kişi vardı off hiç bitmeyecekti.

İşe alınmış idim pazartesi işe başlayacaktım. Acaba ilk işim nasıl olacaktı düşünmeye başladım tabi bunları düşünürken bir yandanda taksi çağırdım ve taksiye bindim yaklaşık dakika sonra askeriyenin önündeydim. Taksiciye parasını verdikten sonra askeriyeye doğru ilerledim . Kim olduğumu sordular komutan barlas için geldiğimi söylediğimde abimi aradılar ve sonunda girebilmiştim. Askeriyenin bahçesinde ilerlemeye başladım. Acaba abimin nerede olduğunu sorsam terslermiydi? Tabiki terslerdi hay maşallah şunlara bak neyle besliyorlar bunları? O sırada bana yaklaşan iki asker gördüm. Esmer olan "gürçe Alçay sizmisiniz" başımı salladım. Buğday tenli olan elimden dosyayı çekti."iyi günler" dedi ve giymeye başladılar."ayı" bir dakika ben bunu dışımdan mı söylemiştim? "Anlamadım " dedi buğday tenli olan yuh be adam aramızda 1 metre var nerdeyse nasıl duydun "komutanım size söyledi sanırım " dedi esmer "ikinize dedim" noluyodu kelimeler neden ağzımdan dökülüyordu. "Ya sabır" dedi buğday tenli ters bir bakış atıp sert adımlarla askeriyeden çıkmıştım. Ne kadar ukala insanlardı bence sadece bu ikisi ukalaydi bi öncekinde gayet tatlı insanlarla karşılanmıştım

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.