İçeriğe geç

Fear

Bölüm 18 · 3 dk okuma

Fear

Bölüm 18

SİLİNEN ANILAR

BÖLÜM 17

SİLİNEN ANILAR

BU HİKAYE BUNU ANLAMAKTAN BAŞKA BİRŞEY DEĞİLDİ

Yazarın anlatımıyla

Bazen tüm o zorlu yolu aşarız ve artık yorgunluktan ayakta duramayız ve en sonunda küçük bir yer yüzünden düşünce de tamam artık bu bir mola dinlenmeliyim dersin ve yerde gücünü toplarsın onlar bilmezler ki sen orda dinleniyorsun, bilmiyorlar ki güç topluyorsun. Ve tekrar çok güçlü bir şekilde kalkacaksın…

Ve işte her şey o anda oldu. Sincere korkudan titrerken Fear ise hala Sincere ı korumaya çalışıyordu. İçinden de acaba bu son mu diyordu. Eğer tek başına olsaydı buradan kaçabilir miydi. Onlara izini kaybettirebilir miydi. Ama yanında biri daha vardı. Ve onu korumalıydı. O sırada Fear ın kulağına Sincere bir şey fısıldadı.

-Ne biliyorsun, Ben biliyorum derken neyden bahsediyordun.

- Boş ver şu an zamanı değil

-Hayır tam zamanı bana bilmediğim her şeyi söyle.

Tam da o sırada aralarına siyah bir araba girdi. Araba onlara çok yakınlaştı ve durdu.

-65 JP 1446

-Fear o ne

- Bu plaka çok tanıdık

-Nasıl yani nerde görmüş olabilirsin kim bunlar. Yoksa takip mi ediliyoruz.

Sincere olasılık sayarken Fear hiçbir şey duymuyordu sadece arabaya bakıyordu içinden kim çıkacağını merak ediyordu.

Kısa bir süre sonra şoför indi ve arka kapıyı açtı arka kapıdan inen kişini yüzünü görmeye çalışıyordu, Fear.

Ve sonunda yüzünü gördü. Fear ın nutku tutulmuştu gördüğüne inanmıyordu. Sonra Sincere, Fear a baktı. Fear ı donmuş kalmış görünce

onun baktığı yere baktı. Ve o da Donakaldı.

İşte belki de tanıdığım insanların gerçek yüzünü öğreniyorduk bu hikaye de. Belki de tekrardan doğuyorduk. Belki de bilmiyorduk ki biz kimin çocuğuyuz kimin kızıyız, kimin yeğeni, kimin torunuyuz. Bilmiyoruz ki biz kimiz belki de hep kandırıldık. Belki de hep gerçekler yağmurunda gelip bizi şemsiye altında tutturttular. Ama biz o evden elimizi çıkardık ilk önce, Sonra ayaklarımızı, sonra tamamımızı artık gerçekleri öğreniyor, görüyorduk.

Gerçekleri öğrenmenin en zor olduğu hayattı bizimki ama elbet bir gün hepsi ortaya çıkacaktı…

/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/

(\_/)

(•. •)

>💔

{ Yazarın anlatımıyla}

Sesimi duyan var mı? Dedi Sofia

Hayır bu kadar güçsüz olamam burası da neresi ve benim ellerim neden bağlı?

Yazarın anlatımıyla

1 saat önce

-Patron yeni bilgiler geldi.

-Söyle bakalım ne gelişmeler var.

-Bu adamın bir kızı ve bir oğlu daha var.

-Ne, ne dedin sen?

-Neden telaşlandınız ne güzel işte daha çok bilgi ediniriz.

-Oğlum sen kafayı mı yedin adamı arama sebebimiz ne bizim?

-Ne?

-Tabi ki de adamın tüm geçmişini bulup ondan bir şekilde para almak sen mirasa ortak çıkarıyorsun!

-Patronum oğlu zaten yurtdışında, kız da Amerika’da ama adamın öldüğünü zannediyor.

-Ama bunların hiçbiri kardeş olduklarını bilmiyor değil mi?

-Hayır efendim.

-Çık odadan.

-Ama efendim.

-Çık odadan dedim!

-Tamam efendim. Bu ara da kapınız çalıyor.

-Çık dedim sana! Gir!

Odaya giren siyah gömlekli adam patrona bir gazete uzattı:

SON DAKİKA

12 NİSAN SABAHI KAYBOLAN ÇOCUKLAR HAKKINDA İPUCU BULUNDU

Polislerin uzun aramaları sonucunda Japonya Özel Koleji nden kaçan 9. Sınıf iki kız öğrencisi olan Fear ve Sincere hakkında yeni ipuçları bulundu. Öğrencileri ya bugün ya da bugün buluruz dedi polis. Öğrencilerimiz bizim için çok kıymetlidir o yüzden onları sapasağlam getirebileceğiz diye ekledi özel dedektif. Herkes heyecanla onların bulunmasını bekliyor aileleri bugün çocuklarına kavuşabilmeyi diliyor.

-O çocuklar mı? Dedi patron okuma gözlüğünün üstünden.

-Evet efendim. Ama hayır. Size şöyle açıklayım bunlardan sadece biri. Bunu alırsak diğerlerini de toplarız. Vee intikam!

-Ne intikamı oğlum?

-Patronum ama bize öyle söylediniz.

-Sana her şeyi açıklamayacağım. Zorunda değilim bu beni ilgilendirir.

-Demin odadan çıkan?

-Ne olmuş? Zaten hiçte sevmem

-yeni başyardımcınız o mu? Peki ya eski anılarımız ne olacak? Hiç mi değerim yok?!

-Oğlum ne diyorsun kafayı mı yedin çık odadan, o demin çıkan çocuğu da al akıl hastanesine gidin,

O sırada demin odadan çıkan Hasan kapıdan içeri kafasını uzattı:

-Ne akıl hastanesi mi? Çok merak etmişimdir. Ay gelin patronum size bir sarılayım. Çok teşekkürler hadi gidelim.

-Mert, şunu al ve derhal odadan çıkın yoksa ne olacağını bilmek bile istemezsiniz!

-Tamam efendim.

İşte şimdi intikam vaktiydi. Belki de bu bir intikam hikayesiydi…

YADA BUNDAN FAZLASI.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.