fatma nine

FATMA NİNE Serin bir ilkbahar günüydü. şehrin kenarındaki Küçük parkta bulunan ağaçlar ha yaprak açtı ha açacak. belli belirsiz bir yeşillik var. ortada birkaç erik ağacı ise çiçeklerini, bahar'ın ilk sıcaklığını hisseder hissetmez açmıştı. böyle günlerde insanın içini tuhaf bir huzur alır. adeta bahar'ın tatlılığı, sevimliliği bir nefes gibi içimize dolar. daha hareketli ve enerji dolu oluruz. Fatma nine 60- 65 yaşına rağmen güçlü sağlığı yerinde bir kadındı evde çoğu zaman tek başınaydı. can sıkıntısından erkenden sokağa çıkıp akrabalarına dostlarına gidip zaman geçirmeye çalışıyordu. Fatma nine yine Can sıkıntısını gidermek için yakında bulunan akrabalarına gitti. çocukları ev bark kurmuş ayrı yerlerde yaşıyorlardı 9 çocuk doğurmuş Fatma nine artık tek başınaydı sanki geçen yılları hiç yaşamamış gibiydi bazen konuşma sırasında -günlerin nasıl geçtiğini anlayamadım çocukluktan gençlikten bir anda ihtiyarlığa geçmiş gibiyim aradaki yıllar yaşanmamış gibi diye söylerdi. Fatma nine akrabalarında bir süre oturdu çocukluğunun gençliğinin geçtiği yerlerle ilgili haberler aldı ikindi namazını kıldı duasını yaptı yine yalnız evine çekilmek üzere oturduğu koltuktan kalktı aslında "gitme bu gece bizde kal "deseler kalacaktı böyle bir teklif gelmeyince yerinden hareket etti onu kapıya kadar uğurladılar akrabalarından ayrılan Fatma nine yavaş adımlarla parka doğru yürüdü içinde tarif edemediği bir his vardı"bahar'ın temiz havası beni çarptı herhalde"diye düşündü