Tahta Çıkışı ve İlk Dönemler
II. Mehmed, henüz 12 yaşındayken 1444 yılında babası II. Murad’ın kendi isteğiyle tahttan çekilmesi üzerine ilk kez Osmanlı tahtına çıktı. Ancak küçük yaştaki bir şehzadenin tahta geçmesi, hem devlet içinde hem de dış dünyada büyük çalkantılara yol açtı. Osmanlı’nın başında çocuk bir padişahın bulunmasını fırsat bilen Avrupalı devletler, Papalık öncülüğünde büyük bir Haçlı ordusu toplayarak Osmanlı topraklarına saldırdı.
Bu kritik süreçte Sadrazam Çandarlı Halil Paşa ile genç padişah arasında görüş ayrılıkları yaşandı. Çandarlı Halil Paşa, tehlikenin büyüklüğü karşısında II. Murad’ın yeniden ordunun başına geçmesi gerektiğini savunuyordu. Devlete ve orduya tam anlamıyla hakim olmakta zorlanan genç Mehmed, babasına haber göndererek onu ordunun başına çağırdı. II. Murad’ın Varna Savaşı’nda Haçlı ordusunu büyük bir bozguna uğratmasıyla devlet büyük bir uçurumun kenarından döndü. Bu zaferin ardından II. Murad tahta tekrar geçti ve Mehmed, tecrübe kazanması için yeniden Manisa sancak beyliğine gönderildi.
Manisa’daki bu ikinci şehzadelik dönemi, Mehmed için bir geri çekilme değil, aksine büyük bir hazırlık süreci oldu. Burada geçirdiği yıllar boyunca eksiklerini tamamladı, stratejilerini geliştirdi ve gelecekte yapacağı büyük işlerin planlarını zihninde olgunlaştırdı.
1451 yılında babası II. Murad’ın vefat etmesi üzerine II. Mehmed, 19 yaşında ikinci kez Osmanlı tahtına oturdu. Artık olgunlaşmış, ne istediğini çok iyi bilen ve kararlı bir hükümdardı. Tahta geçer geçmez aklındaki tek ve en büyük hedefi açıkça ortaya koydu: Sadece Osmanlı Devleti’nin değil, tüm dünyanın kaderini değiştirecek olan İstanbul’un fethi.