İçeriğe geç

FARKSIZ

Bölüm 2 · 1 dk okuma

FARKSIZ

Bölüm 2

İNSANIN HAYATI BU KADAR

Doğarken ağladı bu insan,

Çocuktu, gülerken ağladı bu insan

Yaşlanırken ağladı bu insan,

Son nefesini verirken ruhu ağladı bu insanlığın.

Son nefesini verirken;

Ailesini yanında istedi bu insan.

Son nefesini verirken;

Helallik istedi bu insan.

Doğduğunda bebek dediler,

Çocukken evlat dediler,

Yaşlanınca amca dediler,

Morga düşünce ceset diye seslendiler.

Bölüm sonu

31 yorum