Ilk is gunumdu.Sabah ikide gorusmeye cagrilmisdim ama..Ama yagmurlu havada onu gordum...Hayatimin en buyuk hatasiydi..Sillik pembesi gomlegimin ilikleri kendi kendine acilip yagmurda kayboluyordu..bu..bu oydu..Fabrikaya ilk girisimden anlamisdim.kaderimi yeniden yazan o adamla karsilasicakdim..Zimpara Vurpatovic..
bana dogru geliyordu..Sakizini cikarirken bana dondu..
"Seni lanet olasi aptal sekreter!Buraya nasil girersin!"
Zorba ve yakisikliydi..Onu fabrikadan atdiricak sebeplar geldi aklima..
"E-efendi hazretleri yuce Zimpara efendi..B-ben sadece...Sey tolet kagitlari nerde?"dedim usulca..
Bana fakir ve kokusmus terlige bakar gibi davraniyodu..O sirada yanimdan biri gecti..Burnumdaki bu koku..H-hayir..Hayat bana bunu yapamazdi..Kendimi cukura dusmus tavuk gibi hissetdigim bi gunde..Kfama atilan bu armutda neyd?!
Kosarak Zimpara hazretlerinin arkasina gectim..
AMA..ama o beni gormustu..Fabrikadaki islak gunlerimiz basliyordu..
"Yine karsilastik.Pilavgul.."diyerek gulumsedi bana...
.Zimpara hazretleri beni arkasindan cekmeye calisiyordu..Ama..Benim tek siginicagim kisi oydu..Ah~~Ilk ve son askimdi...Taki beni kolumldan tutup otobus onune firlatana kadar..
"Fabrikamdan uzak dur seni ucube" diyerek firlatdi beni..Kalbim o kadar kirikdi ki..Hayatimi ona ve parasina adaya bilirdim..Zimparaysa beni..o salak ucube adama degismeyi secmisdi..
artik karar vermisdim..Fabrikayi onlarin basina yikicak ve kocasi calicaktim.!