-Neden ?
-Neye neden ?
-Neden senin sınıfına geldiğimi soruyorum.
-Bilmem.
-Nasıl bilmezsin ?
-O sınıfta varlığından rahatsız olan birileri vardı. Düzeni bozmak istemediğim için , belayı başıma aldım. Oldu mu ?
Ben düzeni mi bozuyordum ? Bela mıyım ? Varlığımdan kim rahatsız oluyor ya ?
-Ne diyorsun sen be !
-Kes !
Mi ?
Sınıfa varana kadar susma hakkımı kullanmayı tercih ettim. SınıfIMIZ koridorun tam sonundaydı ve bu her gün aynı çileyi çekip buraya kadar yürüyeceğim anlamına geliyordu. Sınıfa girdiğimde tanıdık bir yüz görme umuduyla etrafa bakınıyordum. Yok. Hatta yok olan tek şey bu değil , boş yer de yoktu.
Yani Onur denen salağın dışında kimsenin yanı boş değildi. Aman neyse...
-Yanına oturabilir miyim ?
Ona karşı nazik olup sinirlerimi bozmaya devam et.
-Yanıma ? Sen ?
Egonu ... neyse.
-Ben de çok meraklı değilim senin yanına oturmaya , kafanı çevirip bakar mısın ? Boş yer var mı diye.!
-İyi hadi otur. Çok da umrumdaydı.
Değil miydi ?
Nihayet son ders !!
Dersin bitmesine dakikalar var ve ben çantamı toparlıyorum. O sırada Onurun bir kızla konuşmasına kulak misafiri oldum.
Elindeki telefonu göstererek ,
-Ben mi , şu kız mı ?
Fotoğraftaki kız esmer , konuşan beyaz tenliydi.
-Esmer sevmiyorum.
nE esemr sevmiyor mu ? Ben de esmersem bana hakaret etmiş oluyor...
-Esmer sevm-
Yağmur sus !
O sırada ikisinin bakışlarını üzerimde hissettim. Duymamış olsunlar...
Onur ,
-Anlamadım ?
-Neyi ?
-Bir şey mi dedin demek istedim.
-Yok hayır ben kendimle konuşuyordum...
Harika , salak damgası yemen eksikti.
Zil çaldı , can kurtaran...
-Ben gidiyorum , görüşürüz.
Deyip ayağa kalktığımda , elimi tutup geriye çekti beni.
-Beklesene.
Neden bekliyormuşum ?
-Peki.
Sınıf tamamen boşladığında , konuşmaya çok heyecanlıymış gibi başladı ,
-Yardıma ihtiyacın var mı ?
-Nasıl yani ?
-Özel hayatına bir göz attım da.
Dedikten sonra parmalarıyla tırnak işareti yapıp devam etti ,
-Çok pardon...
Taklidimi ikinci kez aynı gün içerisinde yaptı ya !
Konuşmama izin vermeden devam etti ,
-Taşındığını filan öğrendim , taşıyamayacağın bir şeyler vardır belki , hani diyorum gelip yardım mı etsem. Bu arada hayır deme gibi bir lüksün yok !
-Peki tamam orasına da...
Duraksadım.
-Da ?
-Özel hayatıma göz atman filan... Oraları konuşalım seninle.
-Peki , gidiyoruz o zaman.
-Evet.
-Güzel.
Miymiş ?