İçeriğe geç

Eyfel Kulesi

Bölüm 2 · 1 dk okuma

Eyfel Kulesi

Bölüm 2

Hemen arkadaşlarımı aradım bana biraz geç aradığım için kızdılar ama sonra sorunu tatlıya bağladık.Ne zaman geliyorsun diye Ecrin celatların çırağı grubundan bana mesaj atmış ama internetim az olduğu için ilk önce otelin internetine bağlayıp guruba mesaj yazdım "1 hafta sonra geleceğim merak etmeyin" ve hemen vakit kaybetmeden Ecrin den mesaj geldi "1 haftamı? Özleriz kızım seni biraz daha erken gelemez misin?" "Yaaaaa yerim seni ben. Bukadar hızlı özleyeceğinizi bilseydim daha erken gelmeye çalışırdım ama malum ailem izin vermez!"diye yazdım Ecrin den mesaj beklerken bu kez mesaj Eda dan geldi "yapacak birşey yok o zaman sensiz katlanacağız artık"derken neyi kastetmişti acaba. Bu aklımdaki soruları bi ara Eda ya sorarım diyerekten bu kez o sorularımı bir rafa kaldırmak zorunda kaldım.

Vakit kaybetmeden herzaman ki gibi aileme haber verdim.

Bu kez üstümde sarı bir elbise saçımı yukarıdan at kuyruğu yaptım ayakkabı olarak ta siyah nike ayakkabılarımı giyip eyfel kulesine varınca Eyfel Kulesin nin en tepesine çıktım herzaman ki gibi ama birşey farklıydı hep tek başıma olurken bu kez bir kişi daha vardı. Merak edemeden edemedim gözlerim onun üstünde olduğundan rahatsızlanmış olmalı ki hemen arkasını dönüp bana baktı .Şaşkınlığını yüzündeki hatlardan anlamak zor değildi. Gözleri gözlerim le buluşunca benim burada ne yaptığımı merak edercesine arkama sağıma ve soluma baktı ma kimseyi bulamayınca bana baktı."Buraya kadar çıkan pek insan yok ." Dedi ben iliz başta ne yapacağımı yada ne diyeceğimi bilemedim oda pek üstüme düşecekmiş gibi durmuyordu. Sırtını demirlere yaslayıp "gözlerinin rengi ne kadarda güzelmiş" dedi. En sonunda kendime gelmeyi başardığımda "teşekkür ederim" dedim dudağının bir kenarı yukarı doğru kıvrılmasından mutlu olduğunu anladım.

Bölüm sonu

4 yorum