Merhabalar 💙💙💙💙
Bu yazdığım ilk hikâye o yüzden hatalarım varsa hoş görün lutfennn
Teşekkürler 🩷🩷
Kumsal
Yavaştan bölgeye giriyoruz. Binlerce pahalı olduğunu görüntüsünden anladığım kameralar, yüzlerce haber sunucuları ve havada mekiği çekmeye çalışan drone'a benzeyen makinalar. Herşey hazır mı diye sorulan sorular... Astronot olmayı küçüklükten beridir istemişim. Bu hayalimi gerçekleştirmek beni heyecanlandırıyor, bir yandan da tedirgeni ediyordu. Bu proje için çok çalışılmış çalışmıştık. Ben Kumsal Parlak ve Deniz Deva Durgun bu projede Mars'a gidecek olan astronotlar olarak biz seçilmiştik.
Deniz'i ilk defa görüyor değildim zaten üniversiteyi aynı yerde ve aynı üniversitede okumuştuk ayrıca Deniz ilkokuldayken arkadaşımdı. Deniz yaklaşık 4. Sınıfa kadar benimle aynı sınıftaydı. O zaman herkesle iyi geciniyordu çok dışa donuk bir cokcuktu çocuktuk. Bir gün son derste hocanın telefonu çaldı telasla Deniz'i eşyalarını toplamasını söylemişti hepimiz şaşırmıştık ve Hatırladığım kadarıyla babası tanınan bir askerdi ve suikasta gittiği düşünülen bir şekilde annesiyle birlikte araba kazası geçirmişti. Ondan sonra Deniz sınafa geldi hiçbirimiz bunun son kez olduğunu bilmiyordu. Sonra Deniz hiç okula gelmedi. Bizde Deniz belki mutlu olur diye arkadaşlarla plan yapıp Deniz'in enin yolunu tuttuk. Eve vardığımızda ne ayakkabı ne de bir ses yıkılmıştık hepimiz denizi seviyorduk sonuçta bizimle 4 sene geçirmişti sonra Deniz ve annesinin Yalova'ya taşındığını öğrendik. Ondan sonra üniversitede karşılaşmıştık. Bitirip aynı projede yer almıştık.
"İyi misin?"
Deniz'in sesiyle irkildim.
"ha, iyiyim dalmışım ya."
"Anladım..."
"Girelim bence kimseden ses soluk yok."
"Aynen."
İçeri girdikten sonra birkaç uzman görevli ve asistan görüp selamlaştıktan sonra herkes artık inmişti.
"Gidicez ha." Dedim şaşırarak
"Cidden vay be, ama o kadar çalıştık."
"Evet." kulağıma gelen geri sayımlardan sonra kemerimi sıkılaştırdım.
Artık havalanmıştık...
Buraya kadar okuduğun için teşekkürler 🩷
Gelecek bölüm görüşmek üzere 💙
Sevgilerrrr🩵🩵🩵