Bölüm 1

Sabah saat 5:30 güneş daha aydınlanmamış, prenses Diana uyanmış müziğine seçmiş okuduğu kitapla güneşin doğumasını beklerken Cedric uyuyordu bu elbette anormal bir şey deyildir hangi deli sabahin 5:30'da ayakta olsun ki ama babası Kral Arthur ve ablası prenses Diana hiç de böyle düşünmüyordu insan için gün erken başlamalıydı onların düşüncesine göre eğer insan güne erken başlarsa herkesden 1 adım önde olulardı ve kraliyet ailesi zaten herkesden daha üstündü kral Arthura göre oglu herkes deyildi o bir kraliyet ailsindendi o bir prensdi. Ama Cedric için iş daha farklıydı o rahatlığı sever öglene kadar uyuyup keyfine bakar sonra krallar gibi yaşardı hayatını okulu umursamaz bilgisayar oyunlarıyla arkadaşlarıyla takılmakla gecerdi hayatı bu yüzden notları hep düşüktü ablasıyla kavgalı babasıyla soğukdu arası artık bıkmıştı kral Arthur hastalıklarla mücadele ederken tahta geçicek birine ihtiyacı vardı ama Cedric hayatta koca bir ülkenin ağırlığını kaldıramazdı 16 yaşında olmasına rağmen çocuk gibi davranıyordu 18 yaşına gelesiye kadar taht koltuğuna oturamazdı ancak kral Arthur'un çok iyi bildiği bişey vardı oda artık bu yükü taşıyamayacağı yaşlanıyordu bütün gece bu konuyu düşündü sabah aldığı karar herkesi şaşırtacak türdendi oğlunu evlatlıkdan reddedip olgun bir çocuk evlat edinmekti her riski düşünüp vermişti bu kararı biliyordu onurunun yıkılacağını ama kendi fikrince başka şansı kalmamıştı sabah kahvaltısında oğluna bunu söyleyecek ve ilk fırsatta eşyalarını toplamasını isteyecekti sonunda tüyler ürperten sabah kahvaltısı zamanı geldi Cedric ilk duyduğunda şaka zannetti ama işler ciddiye binince şaka olmadığını anladı göz yaşlarını tutamayan Cedric hiç bişi yemeden sofradan kalktı hıçkıra hıçkıra ağlarken eşyalarını toplamaya başlamıştı toplamayı bitirip kendini yatağa fırlattı kafısı yastığa gömdü ve daha çok agladı kapı tıktıkladı içeri ablası Diana girdi "tahlihsiz bir olay öyle deyil mi" diyerek baş ucuna oturdu sonra ise "istediğin herşeyi alabilirsin saat 3 de şöför gelip seni alıcak bir kasabaya yerleşiceksin her ay bir miktar para göndericez" dedi yüzsüz yüzsüz Cedric ani bir hareketle ayağa kalktı ve bağarmaya başladı "bende gerçekten beni sevdiğini düşünüp üzüldüm demeye geldin sanmıştım" diyerek yastık fırlattı arkasından kovaldı be odadan çıkması için elinden geleni yaptı ve saat nerdeyse 3 olmuştu hiç farkında bile deyildi kaç saattir ağladığının gözleri şişmişti aĝlamaktan başı ağrıyordu valizini aldı ve hızlı adımlarla şatoyu terk etti şatodan çıktığını gören şöför bir den fazla kez kornaya bastı tam bir adım attı ama çkk memnunsuz bir adımdı başını çevirdi ve son bir kez şatoyu süzdü balkondan ona bakan babasını gördü ve hemen başını çevirdi ve koşar adımlarla arabanın arka koltuğuna bindi uzun bir yolculuk olacaktı bundan emindi neyseki telefonunu almıştı böylece yolda sıkılmayacaktı ilk işi ablası Diana'yı babası kral Arthur'u ve bütün şato daki görevlileri engellemekti böylece hiç bir türlü ona ulaşamıyacaklardı kafasını cama yaslayıp manzarayı izlerken bir yolculuk gecirmeyi planlıyordu ama istediği gibi olmadı daha yarısına bile gelemeden uyuya kalmıştı azcik eski ahşapdan yapılmış kasaba evine gelince uyandı bir şato olmasada idare ederdi aslında evi beyenmişti tatlı bir havası olduğunu düşünüyordu tek sorunu sadece evini ve ailesini deyil arkadaşlarınıda kaybetmişti burda yapayanlızdı eşyaları eve yerleştirip yor yorgunluğuyla direk kendini az konforlu yatağına attı artık herşeyi geride bırakıp yeni bir hayata başlamayı planlıyordu.