Sabah 06:04 gibi uyandım zamanın nasıl gecikdiğini anlamadım bile kapımın kilidini yavaşça açdım açmasaydım keşke diyerek o şeyin yüzüne doğru kapımı kapattım. Tam anahtarımı kilidini sokacaksın kapıyı açmaya çalıştığını farkettim. Gözümdeki göz yaşını hissettim yanağımda hafif bir soğukluk kollarım diken diken oldu boğazımda hafif bir ağırlık vardı canım yanıyordu. O sırada dışarıdaki ses "elbet bir gün hahaha" diyerek uzaklaştı. Korkum küçük bir kıvılcım dönüştü zaman geçtikçe alevleniyor ve de büyüyordu. Cama çıktım ve oradan inip inemeyeceğime baktım korkunçdu saatimi mi yanlışdı ? saat 09:46 olmasına rağmen güneş doğru dürüst aydınlanmamışdı. Ben mi yanılıyorum kafam karıştı kapı sesini duydum elim titriyordu birinin geldiğini düşündüm cama çıkıp bağırmaya başladım. Güneş yerini almış aydınlanmaya başlamıştı bu beni sevindirdi fakat hayla çok açdım. Bilmiyordum evimdeki kimdi diye düşündüm zate çıkacaktım burdan gözlerimin hafif bir uykuya ihtiyacı vardı zaten açdım ve ayrıca ağzımın içi kurumudur. Sonunda birinin sesini duydum camdan geliyorsun bayılmamak için kendimi zor tutuyordum ki kapım kırıldı o şey bunu nasıl yapmışsın bana doğru yürürken yorgunluğundan verdiği etkiyle çığlık sesleri ve hastanenin koridorun hatırlıyorum neler olmuştu beni kurtarıan kimdi diye soruların hepsini öğrenicekdim.
Part 3'e bekliyorum 🥰