Başımı salladım gözlerimden yaşlar akıyordu inana biliyormusunuz ben korkudan ağlıyordum " peki şimdi elimi çekicem tek kelime bile etmiyeceksin " elini nazikçe çekti ama kolumu tuttu bırakmadı "sende artık bu cinayette tanık oldun artık bırakamam seni" dedi korkudan konuşamıyordumki dilim tutulmuştu sanki yerdeki cesette baktıkça vücudum tutuluyor tir tir titriyordum. Zarzor bı iki kelime konuşabildim " b- benim eve gittmem gerek" "madem eve gideceksin ben bırakacağım seni benimle geliceksin"
Bi katil ile konuşuyor onun dediklerini yapıyor hatta arabasına binmiştim. Korkudan çantama öyle sıkkı sarılıyordum ki "korkma yemem seni " bide korkma diyor korkmamak mümkünmüydü arkada arabanın bagajında bı ceset vardı . Bu adamın bana bişey yapmayacağı ne malum? evimin yolunu tarif ederken yanlış gittiğini fark ettim cesaretimi topladım ve " sağdan dönecektik" dedim " biliyorum bilerek yanlış yola girdim " neden?" bildiğniz alev alacaktım korkudan ya beni öldürecekse diye düşündüm telefonumu çıkardığım anda " koy onu yerine!" dedi hızlıca koydum telefonu ara sokak gibi bir yere girdi . Kimse yoktu durdurdu arabayı kalp krizi falan geçiriyordum galiba " in "dedi bana indim bagajdaki poşete sarılı cesetti çıkardı "onu saklıyacağız" kucağında cesset ile yürüyordu ve arkadan işaret ediyordu merdiven allti terk edilmiş bı eve girdik heryer örümcek ağı ile kaplıydı . dolap gibi biryeri açtı ve o an başımın feci şekilde döndüğü an bu ilk değilmiş bundan öncede birçok kişiyi öldürmüş ve buraya saklamiş . O cesedi yerine yerleştirirken benim şok olmam ile yorgunluğum birleşince bayıldım. yere doğru düşştüm rüzgar bunu fark ettmiş olucak ki ilk defa addim ile seslendi bana "VİRA !" kalkmaya okadar gayret ettim ki ama olmuyordu vüccudum kaldırmıyordu. O katılın elinde bayılırsam ölücektim o insanları öldüren psikopat bı manyak belki benide öldürür içimde taşımak zorunda olduğum sırı saklamak zorunda olmam . Gözümü yavaş yavaş aralıyordum. Birinin kucağna yaslıydı kafam ve saçlarım arasında elli geziyordu kim olduğunu bilmiyorum galiba arabadaydım zarzor gözlerimi araliyabildim. Öyle sert çarpmışım ki kafamı hala acıyordu açtım gözlerimi saçlarımda gezen el durdu bana baktı . Bu bu buraktı! Burağın kucağında olmak iyiydi ve beni muttlu etmişti katile kalsaydı ikidakika da mezardaydım peki ben rüzgarın kucağından burağın kucağına nasıl geldim? "Burak"
"Efendim vira kendini zorlama kafanı çok kötü çarmışsın" kalktım kotuğa oturdum "ben nasıl sana geldim"? "Benim sayemde" bu ses evet rüzgarın egolu sesi arabayı o kullanıyor " Rüzgar ile takılıyormuşsun bianda düşüp bayılmışsın rüzgar neyapacağnı bilmediğni söyleyip beni çağırdı" dedi Burak haha ne takılmak cesetlere falanda takılıyormuymuşuz Burak? Kendime geldikten sonra rüzgarın gözlerine baktım uzun uzun o acımasız katilden eser yoktu..
