Heyecanla aşağıya indim ve bir sürü sorular sormaya başladım "arkadaşlarım nerede,ben buraya nasıl geldim, burası neresi,sen kimsin" dedim soğuk bir ses tonuyla"ormanda baygın bir şekilde buldum seni kimseler yoktu" dedi ama nasıl olur kazadan sonrasını hiç hatırlamıyorumdum imkansızdı katı bir şekilde"oturmayacak mısın?" Dedi
Hemen oturdum masaya baktığımda sadece et vardı aşırı kötü kokuyordu o an birşey yiyecek durumda değildim polisi ve ambulansı aramak istedigimi arkadaşlarım için endiselendigimi söyledim
Dedi ki "çağıramazsın" dehşete düştüm delirecek gibiydim neyse konuya dönelim dedi "burada kalacaksan benim kurallarımı dinlemek zorundasın" şaşkınlıkla onu dinliyordum " bodrum katına inmek yasak, gece 10 dan sonra odandan çıkmayacaksın bir daha da polis kelimesi geçmeyecek!" dedi
Ceplerimi kontrol ettim telefonum yoktu "uyum sağlasan iyi olur" bu kadının hiç bir açıklama yapması beni delirtiyordu hemen pencereden dışarıya baktım hiç ev falan yoktu yaşam belirtisi bile yoktu
Ben duramam burada diyip kapıya koştum kolumdan tuttu o kadar yuksek sesle bağırdı ki gözlerim doldu "ODANA!!" diye yine bağırdı koştum
Yatağa uzandım bilegime baktım nasıl sert sıktıysa bileğim morarmıştı çok acıyordu ama o an o acıya odaklanamiyordum normal de canım çok kıymetlidir ama o an herşey tersine döndü benim için
Bilmediğim deli bir kadının evindeydim beni burada tutsak etmişti arkadaşlarım nerede onu bile bilmiyordum
Derin bir nefes aldım ve odayı inceledim küçük bir kız çocuğu odasına benziyordu yerlerde resimler falan vardı çekmeceleri karıştırıyordum ve bir günlük buldum