Olay yerine geldiğimizde ormanlık alandaydık. Genellikle cinayetler ormanlarda veya su olan yerlerde oluyordu.( Alışık olduğumuz için artık kimse elini burnuna götürmüyordu.) Yürürken ayağımda sert bir cisim hissettim. Yere eğilip baktığımda bu bir sağ ayaktı. Herzaman ki gibi şaşırmamıştım. Onümde ilerleyen dyrel'e seslendim. Eldiven takıp poşetin içine koydu.Ve 1 numarayı yere yerleştirdi. O 1 numarayı gördüğümde ilk başkomser olduğum zamanki sevincimi hatırladım. O zamanlar çok hevesli bir o kadar da yakışıklı maceraya atılmayı seven biriydim.
-İnsanlar neden birini öldürmeye ihtiyaç duyar başkomserim?
Böyle bir soru beklemediğim için ne diyeceğimi şaşırdım
- içindeki öfke veya kini gidermek için bu sebepten insanları zarar verme ihtiyacı duyarlar.
- Dünyadaki herkes barış içinde, kimse kimseyi öldürmese daha kötü olmaz mıydı?
- Bu ne demek?
- Yani insanlar birini öldürmese çoğalma daha çok olur veya barış olsa öfke denen şeyin anlamı olmaz kimsenin birbirinden saklamadığı şeyler olsa kimsenin özel hayatı kalmaz daha bir çok şey...
O an ne diyeceğimi bilemedim. Çünkü söylenen cümle ve kelimeler çok mantıklıydı.
Bize seslendiklerinde konuşmayı sonlandırdık ve bize seslenen sese doğru yürüdük.