"Eliza, Eliza hatırladım!"
"neyi?"
"tanıdık geliyo demiştim ya, kime benzedigini buldum sanirim"
"kime benziyor?"
"ilkokul arkadaşım!"
"Emin misin"
"hayır soyadını hatırlayamadım ama adı ve görüntüsü aynı"
"iyi o zaman herkesi oyuna getireceğini söylemişti, sıra sana gelince konuşursunuz"
"ama.."
"Ama ne?"
"biz kavga ettik, ve okuldan bu yüzden ayrılmıştı."
"yok artık o kadar ciddi Bi kavga olamaz herhalde"
"Biraz ciddiydi sanırım, yani onun için."
"anlatacak misin neden kavga ettiğinizi"
"O zamanlar o, çok zor durumdaydı. Kimsesi yoktu diyebilirim. Onun için en değerli şey bendim, ama ben bir hata yaptım. Onu yüzüstü bıraktım ve ona inanmadım henüz küçüktüm."
"Nasıl ne oldu da böyle oldu, Luna ?"
"biraz uzun hikaye...
" Ben kuzenimle aynı siniftaydim o, beni çok severdi ve benim arkadaşım olmak isterdi ama arada bir engel vardı: Lia
Liadan sırf bu yüzden nefret ederdi. Bana çaktırmamaya çalışıyordu sevmediğini, ancak ben anlıyordum. Ben Liayla dolaşırken sürekli yanımıza geliyordu. Liayı takmadan benimle konuşmaya başlardı bir anda. Artık bizi yalnız bırakmamaya başlamıştı. Lia'yı dışarı çağırdığında bir şeyleri bahane edip gelmek istemezdi ama ben gerçek nedeni anlamadım. "
" Bu mu yani? "
" Hayır devamı da var dinle... Kuzenim bana gelip kalemini kaybettiğini söylemişti biz de sıraların altına ve ağzı açık olan çantalar bakmaya başladık bizim(Lia'yla) siramiza geldiğimizde ise lianin çantasına bakmaya başladık lianin çantasında çıktı ama ben gram sasirmamistim çünkü ben birisinin calabilecegi ihtimalini düşünmemiştim. Sadece yanlışlıkla alma ihtimalini veya kuzenim elinden fırlayıp çantaya girmis olma ihtimalini göz önünde bulundurarak aramıştım. Ben tam sevinçle kuzenime bakarken kuzenimin yüzünün sinirle baktığını gördüm Bi anda koşmaya başladı tuvalette Liayı buldu ve "sen nasıl benim kalemimi çalarsın" diye bağırdı. Lia ise ona sadece baktı bir şey demedi ben de kuzenimi sakinleştirmeye çalıştım. Ben hala böyle bir şey olabilecegine inanmamıştım ta ki kuzenim kalemkutusunu kaybedene kadar yine aramaya başladık ve bu sefer lianin sırasının altından çıktı ben şok oldum ama lianin kuzenimi kıskandığıni düşünmeye başlamıştım. Ve bu kayıplar arttı kuzenim ilk once ogretmenimize sonrasında müdür yardımcısına gitti Lia'yi çağırdılar. Lia yapmadığını söylediğinde kuzenim daha çok sinirleniyordu. Lianin artık okulda kalmak için bir sebebi yoktu benimle de aramız soğuktu ve bu yüzden kavga etmiştik, çünkü ben son günlerde kuzenimle çok daha yakındım. Pazartesi günü okula geldiğimizde Lianin adıni öğretmen yoklama alırken söylememişti gidip listeye baktığımda adının olmadığını gördüm.
"Vay be"
"Ve bir yıl öncesinde kuzenim bana bir şey itiraf etmek istediğini söyledi, aslında lianin çantasına kendi eşyalarını koyan o'ymuş. Tabii duyunca çok kızdım ama üstünden yıllar geçti, acaba o beni hatırlıyor mudur?"
*Luna'nın kafasına kağıttan uçak geldi üstünde" peki sen beni tanıdın mi" yazıyordu. *
