Mr. Unusual'in ünlü yeri Esal'e doğru yola .
Burda hayalindeki sevgiliyi, arkadaşı, eşi, anneyi, babayı, çocuğu kısaca hayalindeki insanı yaratabiliyorsunuz.
Şehrin ortasında kocaman açık pembe bir binaydı.
Arabamla binanın bahçesine giriş yaptım.
Arabamdan inip bahçede yavaş yavaş yürüyerek binaya doğru yürüyordum.
Burda yetim çocuklar için bir aile, çocukları olmayanlar için çocuk, yalnızlar için arkadaş yaratılabiliyorlardı.
Yaratıcağınız insanın zevkini, sesini, görünüşünü, sağlığını, kilosunu, cinsel organına kadar tasarlıyorsunuz. Herşeyini siz seçiyorsunuz. Ama bu makinenin kötü bir yanı var mükemmel insan yoktur. Yani siz en mükemmel insanı yaratdanız bile günah işlemesine engel olamazsınız.
Binanın kapsına gelmiştim. Acaba yaptığım şey doğrumuydu? Belkide okadarda yanlız biri değilimdir. Belki biraz daha beklersem ailem beni affedicek. Belkide arkadaşlarım geri dönücek.
Birden kafamı hafifçe sallayıp düşüncelerimden kurtulmaya çalıştım. Onlar bensiz daha iyiler.
Binanın o devasal cam kapısından girmiştim. Buraya ilk gelişim o yüzden burda çalışan birinden yardım istedim.
Lisa " merhaba. Ben buraya ilk kez geliyorum ne yapmam gerektiğini bilmiyorum lütfen yardım edin"
Çalışan " elbette yardım ederim. Lütfen beni takip edin"
Kadınla birlikte binanın ortasındaki büyük asansöre bindik. Asansör biraz yavaş çalışıyordu.
Çalışan " nasıl birini yaratmak istiyorsun? "
Lisa " benle aynı yaşta bir kız arkadaş yaratmak istiyorum. "
Çalışan " umarım arkadaşınla harika anılar biriktirirsin"
Sıcak bir gülümsemeyle yüzüne bakıp teşekkür ettim.
Asansör gelmişti. Asansör büyük bir odaya açılmıştı. Odada benim boyumun yarısı kadar tabletler vardı.
Tabletin ekranın solunda beyaz bir insan vicudu resmi vardı. Ekranın sağındada kutucuklar vardı. Kutucuklarda ; ten rengi, boy, kilo, yaş, saç rengi, saç uzunluğu vb. Görünüşüyle ilgili şeyleri burdan seçiyorduk.
Çalışan " Sen yarattıktan sonra o gerçek bir insan olucak. Saçı uzayacak, kilo alabilir, saçını boyayabilir. Sana itatkarsızlık yapabilir. Unutma lütfen bir robot değil bir insan yaratoyorsun."
Çalışanın söylediği şeyleri zaten günlerdir düşünüyordum. Daha fazla düşünmeden derin bir nefes alıp yaratacağım kızın özelliklerini seçmeye başladım.
İlk önce ten rengi kutucuğuna bastım. Sağ tarafta birsürü ten rengi çıkmıştı. Açık beyaz ten rengini seçmiştim. Sonra göze geçtim badem göz şeklini seçtim.
Saatlerce o büyük tabletin başında hayalimdeki arkadaşın görünüşünü tasarladım.
1,65 boylarında, açık beyaz tenli, 67 kilo, hafif kalın dudaklı, burun açısı derin bir burun, kısa siyah saçlı, keskine yakın yüz hatları, badem gözlü, doğal gizemli kaş şekline sahip bir kız.
Sonunda vicudunu bitirmiştim. Yanımda beni bekleyen çalışana döndüm.
Lisa " vicudu bitti şimdi diğer şeyleri seçmek istiyorum"
Çalışan gülümseyerek beni takip et dedi.
Tekrar asansöre binip bir üst kata çıktık.
Burası alt kat gibi değildi. Bir odanın içinde başka odalara açılan kapılar vardı sadece.
Çalışan " 7 numaralı oda senin."
Çalışanla odaya girdik. Girdikten sonra çalışan kapıyı kitledi. Bir an telaşlı bir şekildr sordum.
Lisa " neden kitledin"
Çalışan " bu bir kural. Yarattığın insanın zayıf yönleri burda seçilicek. Bu yüzden gizlilik şart. Unutma gerçek bir insan yaratıyorsun. Özeline saygı duymalısın.
Tamam der gibi başımı sallayıp odayı incelemeye başladım. Bir büyücü ini gibiydi. Ateşte kayanayan bir kazan vardı.
Çalışan, kenardaki masanın üstünde duran kağıdı gösterdi " ordaki kağıtlara en sevdiği şeyleri ve kişiliğini yaz sonrada kazana at" dedi.
Kağıtları alıp yazmaya başladım
Yemek yerken çok seçici değildir ama en çok makarna, çikolata ve cips yemeyi sever. Sadece patlıcan sevmez. Derslerde pek iyi değildir ama edebiyat dersinde harikadır. Orta derece bir İngilizcesi vardır. Dürüsttür...
Böyle devam eden uzun bir yazı yazmıştım. Sonrada kağıtları alıp kazana attım. Kazanın içinde siyah bir renk alıp pişmeye başladılar.
Çalışan yanıma yaklaşıp konuşmaya başladı " Anne ve baba çocuğunu dürüst yetiştirir. Çocuk büyür çevre edinir. Çevredende etkilenmeye başlar. Eğer çevrede yalancı insanlar görürse yalancılığda öğrenir ve yalanda söyler. Unutma bir insan yaratıyorsun. Kağıda dürüst yazdın ama onunda bir çevresi olucak. Herşey kağıtta yazan gibi devam etmeyebilir "
Lisa" o halde neden böyle özellikler yazıyoruz"
Çalışan " Tanrı seni yaratırken temiz bir ruh verdi. Kirleteceğini biliyodu neden temiz verdi? Güzel huyları korumak onun elinde. Senin elinde değil ama güzel huyları ona vermek senin elinde"
Büyük bir yılmışlıkla kazanın önüne oturdum.
Lisa " Nerde yanlış yaptım bilmiyorum. Herkes benden nefret ediyor. Kötü biri olduğumu söylüyorlar ama ben kötü biri değilim beni onlar kışkırtıyor."
Kendimi tutamayıp ağlamaya başladım. Çalışan bana sarıldı. Bende ona sarıldım. Ağlamam gittikçe şiddetleniyordu. Konuşamıyordum.
Çalışan" Benim babam ailesini seven bir adamdı. Mükemmel bir babaydı. Pislik bir halam vardı. En küçük halam. Sikin tekiydi. Bir gün babama " karın işinden istifa etsin, kadınların çalışmadı doğru değil" dedi. Annemi zorla istifa ettirdiler. Annemin istifasından sonra babam " çalışan, güçlü kadınlar" diye halamın aklıyla anneme saldırdı. Bu kavgalardan sonra ailem böyle parçalandı. Ama sonra Mr. Unusual sayesinde kendime yeni bir aile yarattım. Mr. Unusual'a çok şey borçluyum"
Bunları anlatırken oda ağlıyordu.
Çalışanın benle dertleşmesi beni biraz olsun rahatlatmıştı. Ona sarılmayı bırakıp bir elimi ellerinin üstüne koyup diğer elimle göz yaşlarını sildim.
Lisa " Sonunda mutluluğu bulmana sevindim. Bu arada halan cidden sik karının tekiymiş."
Çalışan " Adın ne?"
Lisa " Lisa. Sen?"
Çalışan " Angel"
Gülümseyerek ayağa kalktım. Sonrada onunda kalkması için elimi uzattım.
Angel bir çuvaldan bir avuç toz alıp kazanın başına geri geldi. Tozu kazana attı kazandaki kaynar su yavaş yavaş katılaşarak küçülmeye başladı. En son bir hap haline geldi. Kazanın dibinde kalan küçük hapı alıp bana verdi ve "beni takip et" dedi.
Asansöre binip bir üst kata çıktık. Üst katta duvara bağlı kapsüller vardı. Angel 7 numaralı kapsülün kapağını açtı. Kapsülün içinde tasarladığım insan yatıyordu.
Angel " Hapı sol eline al ve tasarladığın kızın iki gözünün arasının biraz üzerine koy."
Hapı angel'in dediği yere koydum. Hap düşmedi. Yavaş yavaş kafasının içinde girip kayboldu. Kafasında hiçbir yara ya da iz olmadı.
Angel kapsülün kapağını geri kapattı. Kapsülün yanında siyah büyük bir tuş vardı.
Angel" Tuşa bastığın zaman tasarladığın kıza ruh üflenicek. Unutma ona dürüstlük yazdın ama o gerçek bi insan olucak yani değişebilir"
İçimde büyük bir cesaretle tam tuşa basıcaktım ki Angel "dur" diye sessizce bağırdı.
Angel "kaç yaşında? Adı ne?"
Lisa " Adı Cara. 17 yaşında"
Ve tuşa bastım. Makinenin içinden hafif beyaz buharlar çıktı ve kapak kendiliğinden açıldı.
Sara içerden çıktı. Tasarladığımın aynısı gibiydi ama ruh üflendikten sonra çok daha güzel olmuştu.