Sabah bir baktım yanımda Gökalp. Ben bu çocuklamı uyumuştum. Umarım sevişmişizdirde. Ama hiç öyle değildi sanki. Sevgili sevgilim hala uyuyordu. Dogrulp Yanağını öptüm uyanmadı. Bir daha öpünce gözlerini açtı. "Günaydın." Dedi. Çatallı ama seksi sesiyle.
"Günaydın aşkımmm" dedim m yi uzatarak. Beni üstüne çekti ve sarıldı.
Kafamın üzerini öptü. Dudakları hala kafamda iken konuştu "Saat kaç" Kafamı kaldırıp dudaklarımı bilmem anlamında büzdü. Büzdüğüm dudağıma öpücük kondurdu. Yatağın yanındaki telefonuma baktım. 14.35 ne anasının gözü.
Telefonu Gökalpe gösterdim. "Oha. Hadi öğle yemeğine yetişelim." Diyip beni apar topar kaldırdı. Üzerimi değiştirdim. Gökalp te kendi odasına gitmişti. Dün geceye dair az birsey hatırlıyordum. Zamanla hatırladım. Asansöre bindik ve aşağıya indik.
"Ooo Ayza hanım Gökalp bey nerelerdeydiniz." Dedi görümcem duru. Sırıttım. "Doruk abi. Duru ablayı yediğini gördük." Dedim. Doruk abim artık hayatına domates olarak devam edecekmiş.
Ayaz bu sefer sırıttı. "Bende sizi gördüm canım ikizim. Allahtan içeri girince durdunuz. Yoksa yeğen sevecektim." Tövbe estağfurullah.
Şimdi şimdi hatırlıyordum dün geceyi. Ay Gökalpin yüzüne nasıl bakacağım ben ya.
Salak sanki sen elledin çocuğu. Sen daha az elledin.
Kanser ettin beni mukaddes. Ömrüm sana sus demekle geçti.
Gökalpin yanındaydım ama bakamıyorum. Önümdeki tabaktan bir şeyler yedim. Açılmıştım. Görüş açıma vişne reçeli ekmek girdi. Gökalp uzatmıştı.
Ağzımı açtığımda tıktı. Ama ben yüzüne bakamıyorum. Utangaçlık genetik. "Abla." Efeye döndüm. Gülüyordu. Ne oldu anlamında göz kırptım. Arkamı gösterdi.
"Bak. Pelin bu." Pelin dediği kızın kıpkırmızı saçları vardı. Oha. "Efe benden güzelini bulmuşsun. Aferin sana."
"Sen en güzelisin canımmm." Diyip yanağımı öptü. Ben hala kızın etkisindeyim. Gerçi benim kardeşimde yakışıklı şimdi.
Çok minnoş ama bi bana. Pelin masamıza geliyordu. Sanki az önce kızı dikizlememiş gibi önüne döndüm.
"Merhaba." Dedi. Seside narindi.
Merhaba diyerek karşılık verdik. Tanışmıştık gayet sempatik ve tatlıydı. Umarım benim bal kabağımı üzmez. Efenin adı artık bal kabağım.
Gözüm Doruk abime kaydı. Yüzüne gözüne can gelmişti. Duru ablaya bakıyordu. Çakal seni. Abim efeden hızlıydı ama kimse beni geçemez.
Bu gün yemeği dışarda yemeye karar vermiştik. Üzerime krem rengi bir elbise geçirdim. Tatlı olmuştum.
Kapının önünde Ayaz beni bekliyordu. Koluna girdim. "Çok yakışıklı olmuşsunuz bey efendi."
"Sizde hanın efendi. Gecemi aydınlatan yıldız oldunuz." Güldüm. "Sen bunları nerden öğrendin. Asansöre varmıştık.
"Ikizin artık flörtlerden flörtlere gezecek bebeğim. Alış bunlara."
"Okuldaki kıza ne oldu." Derin bir nefes aldı arabanın önünde diğerlerini bekliyorduk.
"Basit bir doğruluk mu cesaret mi oyunuymuş. Parmağında oynattı beni." Oy kıyamam.
"Yaa. Boşver zaten gözüm tutmamıştı. Gel sana bir sarılıyım. Ilk defa aldatılan birine sarılacağım. Değerimi bil." Diyip boynuna sıkıca sarıldım. Tabii ki parmak ucunca.
"Oo prensesim bu ne şıklık. Aldatılma kralı ne haber?" Aras abimi gülümsedim ama üzülmüştüm. Ayazın elini tutup.
"Yaa abi deme öyle üzülür." Yanıma geldi yanağımı sıkıp "Tamam prensesim sen nasıl istersen öyle olsun." Gülümsedim arabalara bindik ve restoranda geldik.
Karşı masadakiler eski ailemi mi?
