Bölüm 36

Kai'ye veda edeli 5 ay oldu. Dürüst olmak gerekirse hayatımın en iyisini yaşıyorum. Kültürü seviyorum! Bazen keşke vampir olmasaydım diyorum. İnsan olmayı özledim. Mystic Falls'tan ayrıldığımdan beri tuhaf rüyalar görüyorum. Ama hep aynısı. Kai ve ben evliyiz ve çocuklarımız var. Jermey'i kaçırdığımda gördüğüm rüyanın aynısı. Ben de ne yaptıklarını bilmiyorum. Aylardır konuşmadık. Damon ve Stefan'ın benimle futbol oynamak için beni evden gizlice çıkarmaya çalıştıkları zamanları özlüyorum. Babamız onlara vurduktan sonra birbirimizi neşelendirmeyi özledim. Uzakta olmak bana biraz düşünme fırsatı verdi ve şükürler olsun ki Klaus yanımda. O olmasaydı ne yapardım bilmiyorum. Yani bu 5 ayda birlikte uyuduk ama bunun yanında o harika bir arkadaştı. Çatıda oturuyorum ve yıldızlara bakıyorum. Yanımda Klaus, 'Üşüyor musun?' diye sordu. Bazen gün bittiği için ya da sadece düşünmek için zamana ihtiyacımız olduğu için sessizlik seansları yaparız. 'Hayır, öyle mi?' diye sordum ona, hâlâ yıldızlara bakarken. 'Biraz ama başa çıkamayacağım hiçbir şey yok' Başımı ona çevirdiğimde gülümsediğini görüyorum. Gülüyorum: 'Seni kendine aşık piç' O benimle gülüyor 'İçeri girin, 5 dakika sonra aşağıda olacağım' 'Tamam, dışarıda bu kadar kalma' diyor ve hızlanmadan önce ayağa kalkıyor. İç çekiyorum. 5 ay oldu ve o aklımdan çıkmadı, yani onu düşünmeyi 2 hafta önce bıraktım. Onu düşündükçe heyecanlanıyordum ama son 2 aydır? Heyecan yok. Bir anda elimde bir şey hissediyorum. Kağıt parçası? Birisi bunu benim elimde yaratmış olmalı. Ona bakıyorum ve bir not var: 'Gün batımı çok güzel değil mi? -Kai' Bir an kalbim duruyor. Gitmeme izin mi veriyor? Geçmişe dönüş Elimde bir kitapla Kai'nin odasına daldım. Yattığı yerden kalktığını görüyorum. 'Bak, Kai!' diyerek ona mutlulukla kitabı verdim. 'Kitap mı?' diye soruyor. Oturup yanağından öpüyorum. 'Doğum günün kutlu olsun, Malachai', gülümsüyorum. Başını bana doğru çeviriyor 'Hatırladın mı?' diye fısıldıyor 'Ah, en sevdiğim kişinin doğum gününü nasıl unutabilirim?' 'Ben-' bir şey diyecekti ama sözünü kestim. 'Çok olmadığını biliyorum ama burada', mektupları çıkarıyorum, 'Bu mektuplarda seni sevmemin 100 nedeni var çünkü o aptal senin benim tarafımdan sevildiğini unutuyor' Harflere ve sonra bana iri gözlerle bakıyor. Aniden bana sarılıyor ve ayağa kalkıyor. Ayaklarım yere değmiyor ve aniden bizi döndürmeye başlıyor. Beni yere bıraktıktan sonra yüzümü ve en son da ağzımı öpmeye başlıyor. Öpüşme sırasında ikimiz de gülümsüyoruz.