O gece eve döndüğümde annen kanlar içinde yatıyordu ö üvey babamın elinde ise bıçak vardı gözlerim şokla acılmıştı kanım donmuştu kaçmak istiyordum ama... Bacaklarım yapamıyordu. Babam bana döndü
"Ah bakın bakım rüya hanım evine dönmüş" Bana çirkin bir gülümseme ile baktım o anda bir cığlık patlattım ama o hemen ağzımı kapattı
"Kes sesini! Kes sesini dedim! Sus! Sessiz ol yoksa sende annen gibi öldürürüm! " Göz yaşlarım sel gibi akıyordu zaten konuşamazdım sesim titriyordu onu itmeye çalışırken keskin kasap bıcağı boynuna deymişti boynumda uzun bir bıcak izi vardı ve kanıyordu kapı çaldı ve içeri hüseyin amca girdi olanları görünce şokla bize baktı ağlayarak hüseyin amcanın yanına gittim hüseyin amca ırmak ve Batu'nun babasıydı.
"Ne yaptın sen hasan?! Elini kana mı bulaştırdın!? Şeytana mı kandın! " Hüseyin amca beni kucağında tutarken babama bağırıyordu sesleri duyan herkes zaten toplanmıştı. Babamı hapishaneye gönderdiler annem ise 43 bıçak darbesinden sonra hayatını kaybetmişti. Cenaze başındaydı herkes ağlıyordu. Ben dahil ben herkesden fazla ağlıyordum. Batu yanıma geldi
"Ağlama artık... Yazık ediyorsun güzelim ela gözlerini" Sözleri boştu sümük sümüğe ağlıyordum
"Yetim kaldım ben! " Sözüm havada asılı kalmıştı ortam sessizleşmişti herkes birden susmuştu kadınlar benim sözüme daha fazla ağladı . Batu'nun annesi şeyma geldi
" Yetim değilsin kuşum... Ben sana annelik yaparım" Irmak bana bakıp göz deviriyordu annem ölmüştü benim o ise destek olmak yerine göz devirmişti dünyam başıma yıkılmıştı o beni kullanıyordu