Bölüm 5

Onun kalbi, Aslan’a karşı duyduğu karmaşık hislerle dolup taşıyordu; bir yandan ona karşı bir çekim hissediyor, diğer yandan onu tamamen reddetmeye çalışıyordu. Aslan, yirmi beş yaşında, karizmatik ve cesur bir gençti. Mafya dünyasının karanlık köşelerinde büyümüş olmasına rağmen, Açelya'ya olan sevgisi onu farklı kılıyordu. Duygularını açıkça ifade edememesi, onu daha da gizemli kılıyordu. Açelya'nın babasına olan bağlılığı, Aslan'ın onunla olan ilişkisini daha da karmaşık hale getiriyordu. Bir gün, Açelya'nın hayatı bir anda alt üst oldu. Babasının vurulduğunu öğrendiğinde, duyguları sel gibi aktı. Kalbi, korku ve endişe ile dolmuştu. Gözyaşları, yüzüne karışan sert rüzgarla yarışırken, Aslan’a sarıldı. O an, ona ne kadar ihtiyaç duyduğunu anlamıştı fakat bu his, onu korkutuyordu. Hemen kendini geri çekti ve Aslan’a, “Her şey senin yüzünden!” diye bağırdı. Öfke ve acıyla odasına koştu; içindeki kıpırtının ne olduğunu anlayamıyordu ama o his, bir yanıyla büyüleyici, diğer yanıyla korkutucuydu. Günler geçtikçe, Açelya kendini babasının yanında hastanede buldu. Kalbi, her an kötü bir haber alma korkusuyla atıyordu. Aslan, onu yalnız bırakmamıştı; hastane kapısında bekliyordu. Açelya, içindeki çatışmayı çözmeye çalışarak Aslan’ın yanına gitti. Gözleri dolmuştu, ama bir yandan da onu itmek istiyordu. “Beni bırak!” diye haykırdı. Aslan, bir adım daha atarak, “Açelya, ben buradayım. Beni seviyorsun, bunu biliyorsun,” dedi. Açelya, bu sözlerin altında yatan gerçeği anlamaya çalıştı. Kalbindeki korkuyla yüzleşmek, onun için en zordu. O an, hayatının en büyük kararını vermek zorundaydı; duygularıyla yüzleşip, Aslan’a açılmak mı, yoksa kendini yine kapatmak mı? Tam o sırada, hastaneden bir doktor çıkageldi. Yüzündeki ifade, Açelya’nın kalbini dondurdu. “Üzgünüm, ama babanız…” dedi. Açelya’nın dünya üzerindeki tüm renkleri bir anda silinmiş gibi hissetti. Aslan, onun yanına yaklaştı ve elini tutarak, “Beni bırakma, her şey daha yeni başlıyor,” diye fısıldadı. Açelya, kaybın ve aşkın karmaşası içinde kaybolmuştu; ama bir şey kesindi, artık hislerini inkar edemezdi. Açelya, Aslan’a bakarak içindeki duyguların patlayıp patlamayacağını düşündü.Doktor o anda " Babanız.. babanız iyi değil mermi tam kalbinin oraya denk gelmiş yaşaması mucize ama" Dedi. Doktor'un yüzünde garip bir ifade vardı. Açelya"Ama ne ama doktor bey söyleyin lütfen ne oluyo" Doktor "babanızın değerlerine bakarken 3.dereceden kanser olduğunu farkettik, kanser ilerlemiş bu yüzden uzun süre yaşaması çok zor" Dediği gibi açelya Aslanın kucağına doğru bayıldı. Aslan açelyayı belinden kavrayıp tutarak endişeyle "hemşire yokmu! Karım bayıldı! " Demişti hemşireler açelyayı ayılttıktan sonra açelya nın babası yoğum bakımdan çıkmıştı babasıyla konuştu ve babasının tek bir isteği vardı...