İçeriğe geç

ESİR OLDUM

Bölüm 2 · 3 dk okuma

ESİR OLDUM

Bölüm 2

•2•

“Noran!”

“Hay sizin Noranınızı s**sinler!”

Şaşkın bir şekilde suratına baktım. Derin bi nefes alıp ellerini havaya kaldırıp bana baktı.

“Söyle derdin ne?”

“Benim mi?” Dedim şaşkınlık içinde konuşmaya devam ederek. Sözlerimi gülümseyerek kesti.

“Ebenin!” Dedi. Anlamadım

“Ne?” Sesine yansıyan bu pürüzde neydi!

“Yok Alya senin derdini ne yapayım ben ebenin derdini söyle.”

Suratıma ciddi ciddi bakış a düşen jetonlarımı toplamaya başladım.

“Çatma.” Başımı yerden kaldırıp ona çevirdim.

“Kaşlarını diyorum çatma çirkin oluyorsun.” Dedi ve devam etti.

“Zaten çirkin kuru kara bir şeysin.” Ağızım hafifçe açıldı.

Bok kafaya bak kendi ne sanki brad bit mi? Gözlerimi devirerek ellerimi göğsümde bağladım.

“Bu evlilik işini ne yapacaksın.”

Kaşlarını çattı

“Tabi sen kararını seçtin tuzun kuru benden iyi ağa mı bulacaksın ama benimde kriterlerim var sen benim kriterlerimi karşılayacak mısın?”

Yürüyen ego muydu bu şaşkınlık içinde ona bakmaya devam ettim.

“Bu evlilik işi öyle kolay bi mesele değil biraz zaman lazım benim ruhumun bunu kabul etmesi gerek.”

Bu kendini genç kız mı sanıyordu!

“Noran Ağa mısın, Nonoş ağa mısın anlayamadım gitti.Alışılmışın çok dışında bir yapın var, ve ben çözemiyorum seni bu evliliği ben kabul ettim ama sen?Ne düşünüyorsun ne istiyorsun bilmiyorum anlamaya çalışıyorum ama anlayamıyorum buradaki kurallar o töre denen bağnaz şeyleri kınarken şimdi onları yaşamak zorunda kaldım,ya bi hafta önce biri Alya sen bunları yapacaksın bunları yaşayacaksın dese kahkahalarla güler geçerdim.Ben şuan çok yalnız hissediyorum ve doğru bir karar mı verdim bilmiyorum kendi geleceğimi söndürdüm ben.. Peki ya senin dünyanda durum ne alemde oradaki ışıklardan ne haber? Benim yolumu aydınlatacak kadar ışık var mı?” Sözlerim ile tüm ciddiyeti yerine geldi.

“Merak etme müstakbel karıcığım önümüzde upuzun yıllar var anlarsın..Ve benden sana tavsiye hayatı çok takma olur böyle şeyler de geç,hayattır lo bu yapar böyle namuzsuzluklar.”

Yanımdan geçip gitti.

Arkasından baktım bu adam gerçekten çok garipti.

1 hafta önce hiç tanımadığım ismen bildiğim adam şimdi müstakbel koca adayımdı.

Bu 1 hafta içinde tabi ben heyecan ve stresten ölmezsem.

“Alya kızım hadi nerdesin?”Annemin bana seslenmesi ile düşüncelerimden sıyrılıp mutfakta doğru yürüdüm.

Bu konakta bugünlerde bi telaşe başlamıştı.

Düğün gibi..

Mutfağa girince kafalar bana doğru çevrildi.

“Ah pekte güzel.” Dedi yabancı olduğum biri yanında oturan teyze onun sözlerini susturdu.

“Kaderi güzel olmadıktan sonra neye yarar güzellik.” Bakışlarımı onlardan çektim.

“Ninesi gibi töreye kurban gitti.Sevmediği bilmediği bir adamla evlenecek.” Yengemin sözleri ile rahmetli ninem aklıma geldi.Bizim ailede şu bi hafta içinde gelişen olaylardan sonra geçmişin gizli bilgileri ortaya çıkmıştı.Bu olayla ninemin dedemle zorla evlendiğini öğrenmiştik. Buna inanmakta çok zorlanmıştım çünkü küçükten beri dedemle ninemin aşkı gibi bir aşk isteyen ben için bu gerçek bi yıkım olmuştu..Aşka olan inançım bitmişti.Keşke hayatta olsaydı bu süreçte ona çok ihtiyacım vardı.

Ninemin kaderini mi almıştım ben..

Yedi amca, üç hala, otuz beş kuzenin ve yirmi bir kız kuzenin içinde töre dene balkapağı benim başıma patlıyorsa kesinlikle ben söyledikleri gibi ninemin kaderini almıştım.

“Aah aah neler çekti rahmetli.” Ninemin küçük kız kardeşi Reyyan Nine elimdeki bastonuna sarılıp ayağa kalktı.Eskiyi hatırlamak onu üzmüştü galiba

Dertlenerek odadan çıktı.Geçmişin acısından çok mutluluğu ile ilgileniyorum acaba ninem dedem ile evlendiği zamanlarda neler yaşamıştı,keşke şuan hayatta olsaydı banada yol gösteriridi belki.Etrafım bana acnası dolu bakışlar ile çevriliydi.

"Düğün için ne zaman gidiyorsun alışverişe?" Yengemin sorusuyla bardağı masaya bıraktım.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.