''BAŞKASINA HARCANAN HER ZAMAN HEDİYEDİR.KİME HARCADIĞINA DİKKAT ET.''
Merhaba ben Ezgi Liva Demir. Rizeliyim. Liva ismimi kimsenin bilmesini istemem. Dostlarım hariç onlar biliyorlar. Aynı sizler gibi. Şimdi diyeceksiniz neden? Ablam Liva ismimi sevmezdi. Vefat edince ben de Liva isminden nefret ettim. Sınıf defterinde bile daksil ile Liva ismimi sildim. Neyse ailemden bahsedeyim. Babamın şirketi var. Orada gününü geçirir. Çoğu zaman eve bile gelmez. Annem sakin ve çok güzel bir kadındır. Saçları kumral, gözleri ela rengindedir. Ablam Gökçe, diğer ablamın vefatından sonra şehirden uzak bir yere gitmeyi tercih etti. Babaannemin yanında, köyde. Kardeşim Mert. İyi biridir futbola gider. Çok başarılıdır. Okulda ilk 5'e girer. 6.olunca 1 hafta ağlamasından yoruluruz. Aslında ban çok benziyor. Ben lise 3'e gidiyorum. Ben de ilk 10'a girmezsem 2-3 gün saatlerimi müzik dinleyip ağlayarak geçiririm. Karanlığı çok severim. Çocukken çok korkardım, aydınlıkta kalmak isterdim. Ama şimdi aydınlıkta kalmayı sevmiyorum. Karanlıkta yıldızlar çıkıyor. Onları izleyerek, hem de müzik dinleyerek sakinleşiyorum. Odam genellikle siyah ve griden oluşur. Duvarlarım gri, masam simsiyah. Karanlığı temsil eden her şeye bayılırım. Kendimden bahsedeyim. Yeşil gözlü, kumral saçlı biriyim. Kitap okumaya bayılırım, imzalı kitaplarım doludur.