Ormanın içinde son sürat koşuyordum.
Burdan kaçmam lazımdı.
Ondan kurtulmam gerekiyordu.
Yoksa engel olamayacaktım!
Hissettiklerime,duygularıma ve en önemlisi kalbime....
Gözlerimden akan yaşlarla beraber karanlık ormanın içinde koşmaya devam ediyordum.Arkamdan geldiğini biliyordum.
Kaçma ihtimaliminde olmadığını biliyordum ama kararlıydım. Kendimi ondan kurtarcaktım.
Koşmaya devam ederken arkamdan bir ses yükseldi
"Hadi ama sana benden uzaklaşmanı yasakladım ve sen hala benden uzaklaşmaya mı çalışıyorsun? "
Evet tam olarak bunu yapıyorum seni şerefsiz!
Bir anda tam arkamdan gelen kıkırtıyla beraber ne olduğunu anlamadan geriye doğru çekildim.
Kollarını sert bir şekilde belime dolayarak beni kendine çekmişti.
Kulağıma dudaklarını değdirerek " Bu hırçın davranışların ne kadar beni tahrik etsede sanırım biraz dozunu ayarlamalıyım " dedi ve bir anda çok sonradan fark ettiğim elindeki şırıngayı boynum ve omzumun birleştiği noktaya sertçe sapladı.
Şırıngayı çekip vurduğu yeri dudaklarını bastırıp
"İyi uykular mira " diye mırıldandı.
Yavaş yavaş gözlerimin önü karardı ve kendimi kaçmaya çalıştığım kollara bıraktım