herşey aslında bir araba kazası ile başladı...
Ailem kardeşlerim hepsi öldü. Ben ise bir bacakla hayata tutunmaya çalışıyorum. Bazen düşünüyorum üzülüyorum. Neden.? Neden ben. Ama daha sonra isyan etmenin saçma olduğunu anlıyorum...
simdi ise bir engelli okulunda öğretim görüyorum.
Yani herkesin benim gibi olan okulda.
Derslerimde başarılıyım. Mesela matematik okul 1.siyim. ayni zamanda edebiyat. Ve bir çok derste. Hayatimi sadece başarıya adadım. Cunku büyük bir hayalim var.
ailemin o çok istedikleri ev.. Villada diyebiliriz.
Ben ne fakir bir ailede ne de zengin bir ailede yetiştim.
Aslında demem o ki engelli olmak o kadar da kotu bir şey değil. İnsanlar bacağımın olmadığını gördüklerinde sanki benim bir zombi oldugumu düşünüyorlar. Puf. Ne kadar da aptalca.
Bir protez bacagim var diye insan degil miyim?
Dusuncelerimden sıyrılıp karşıdan karşıya geçerken birden protezim kırıldı.
arabalar korna çalarak yanımdan geçerken insanlar bana sadece bakmakla yetiniyordum.
"Hay ben sıç-"
İlk once bir beyaz spor ayakkabısı belirdi onumde sonra ise bir kadin belirdi yanımda.
"Beyefendi iyi misiniz yardim edeyim izninizle."
"Çok teşekkür ederim." Elinden tuttum ve beni ayağa kaldırdı. Birlikte karşıya geçtik.
"Bu insanlari hiç anlamıyorum yani burada bir insan düşmüş nasil kaldirmazlar. Siz iyi misiniz .?".
"Teşekkür ederim hanımefendi çok naziksiniz."
"Teşekkürler birlikte kahve içmeye ne dersiniz?"
"tabii ki içelim. "
Önümüzdeki dükkana girdik ve bir masaya oturduk.
"Bu arada tanisma fırsatı bulamadik adiniz nedir?" Diye sordum. Gercekten heyecanlıydım.
"Benim adim melisa. Siz sizin adiniz."
"Ben baran.tanistigima memnun oldum. Bu arada çok güzelsiniz. "
Ah Ne yapıyorsun baran. Kiz yanlış anlayacak. Senin neyine güzelsiniz demek.
"ah şey tesekkurler. Bu arada ayıp olmazsa bacağınız nasil böyle oldu.?"
"Bir araba kazası. "
"çok geçmiş olsun. Ya şey diyeceğim eger bugun başka bir işiniz yoksa su bacağınızi yaptırmaya gidelim oradan da biraz gezelim mi?"
acikcasi böyle bir diyalog beklemiyordum. Ama gerçekten kac yıl oldu ve bende bu durumdan çok sıkılmıştım. Yani demem o ki yillar sonra ilk defa birisi bana biraz gezelim mi dedi. Bunu sadece kendi başına takılanlar ve yalnız olanlar anlar.
"Olur benim için uyar."
Evet 2. Bolum biraz kısa oldu çünkü daha ne gibi olaylar olacağını düşünemedim. Beğenmişsinizdir umarim. Diger bölümde gorusuruz.😍😍😍😍❤❤❤❤❤❤