İçeriğe geç

Enemies to lovers(milan)

Bölüm 5 · 3 dk okuma

Enemies to lovers(milan)

Bölüm 5

Buraya kadar mı...

Sabah uyandığımda yanımda milan vardı uyandığımı görünce kalktı milana dönüp yatabilirsin dedim milan sanki dünya ödülü kazanmış gibi hemen heyecanla yanıma geldi aradan bir süre geçtikten sonra reglimden dolayı yine karnım ağrımaya başladı biraz kıvrındım ama geçmedi milan anlamış olmalıydı ki ağrıyı geçirmek için karnımı okşamaya başladı birazda olsa rahatlamıştım ağrı biraz azalmıştı az sonra aşağıdakiler bizi kahvaltı için çağırdılar. Hemen aşağıya indik kahvaltı o kadar güzeldiki resmen kahvaltıyı sömürmüştüm. Beni görünce herkes güldü ama ben bile gülmuştüm çünkü tosttan sonra bu kahvalyı iyi gelmişti o yüzden aslında biraz komiktim. Az sonra tek başıma odama çıktık ben şarkı dinlerken yanıma ayberk geldi hemen kulaklığımı çıkardım ve ne istediğini sordum bana baktı ve seni istiyorum diyerk üzerime gelmeye başladı kendimi çok kötü ve rahatsız hissediyordum. Artık gdicek yer kalmamıştı duvara yapışmıştım. Beni öpmeye çalıştı ama kaçmıştım en son kafamı tutup zorla öptü tam o sırada milan girdi ve bizi görünce direk çıktı ayberki ittim ve sen napıyosun salak dedim ve tokat attım. Hemen milanın yanına gittim merdiven giderken düştüm milan hemen yanıma geldi ama ben ona dönüp beni zorladı dedim milan bana bakıp ama hiç memnuniyetsiz durmuyordun gayet memnundun ayağıma rağmen ayağa kalktım ve neden inanmıyorsun dedim ağlayarak, milan çünkü çok mutlu görünüyordun dedi ona bakıp bana inanmıyo musun buraya kadar mı... dedim ve odama çıktım ayberk hâlâ ordaydı onu görünce allah senin belanı versi senin yüzünden sevgilinden oldum ilk defa birisini sevmiştin onuda elimden aldın diyerek bağırdım ve yakasından tutarak odamdan dışarı attım o kadar sert atmıştım yere düşmüştü. Efe bizim bağırışlarımızı duyacak olucak ki hemen yanıma geldi ağlayarak hepsini anlatmaya başladım efe bana bakıp senin hiç bir suçun yokmuş ki takma kafana emin ol milan 2 saate kalmaz seninle barışır dedi efenin gözlerini içine bakıp ama ya affetmezse dedim efe bana bakıp inamıyo musun sen kardeşine dedi bende inanıyorum dedim ama benden küçük olduğu için kardeşine demesi komiğime gelmiş ve beni güldürmüştü. Efe güldüğümü görünce sarıldı ve aşağıya indi biraz moralim düzelmişti ama ayberkin yaptığı pislik hâlâ aklımı içindeydi o kadar düşündüm ki 2 saat geçmişti tam kesin milan gelmiycekdicektim ki içeri girdi bana baktı ve direk sarıldı ve ağlamaya başladı bende ağlamaya başladım ve neden bana inanmadın diye sordum bana baktı ve çünkü kimsd beni sevmedi belki sende beni sevmemişsindir diye düşündüm özür dilerim dedi ona baktım tamam özrün kabul edilmiştir dedim. Güldü ve beni öptü az sonra aşağıya indiğimde ayberk yoktu biraz olsa rahatlamıştım herkes barıştığımızı görünce herkes sevinmişti oturduktan sonra içeri ayberk geldi milan ve ikimiz ayberke dik dik bakıykrduk ayberk biraz utanmış gözüksede içinde kesin baya birşeyler vardı milana dönüp kulağına lütfen bana bir şey yaparsa bana inan olur mu dedim milan kesinlikle dedi ve beni yanağımdan öptü az sonra mutfağa su içmeye gitmiştim o kadar susamıştım ki 3 bardak su içtim az sonra mutfağa ayberk geldi yine beni sıkıştırmaya çalışıyordu ama bu sefer mutfak yakın olduğu için bağırdım milan hemen geldi ve ayberke bir yumruk attı tam bir tane daha atıyordu ki onu durdurdum ve ayberk atılsın ama senin atılmanı istemem lütfen vurma dedim çağresiz bir ses tonuyla, milan bana bakıp haklışın dedi ve beni elimden tutup salona götürdu beni öptü ve iyiki bağırdın yoksa bu öpücükler başkanına gidecekti dedi ve güldü bende güldüm az sonra kapı çaldı

BÖLÜM BİTTİ!!

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.