Bölüm 5

Bu sefer bir şeyler yapmam gerektiğini anladım ve anneme nazik bir şekilde " ben bir lavaboya gideyim. İzninizle" dedim ve masadan kalktım. Sessiz bir şekilde bahçeye çıktım. Babam tegirfin bir şekilde James'e bir şeyler anlatıyordu. Ancak uzukta olduğum için onları duyamiyordum. Biraz daha yakina gelmek için merdivenleri teker teker indim ve malesef ayağımın takılmasıyla yere yuvarlandım. Babam " Emily " diye bağırarak yanıma geliyordu. Bende "bişey yok, bişey yok, sadece yemeğinin soğumasını istemedim ve seni çağırmayageldim." Gibi birşeyler geveledim o da neyse ki fazla soru sormadı. Bana " beni düşünmen güzel ama masadan kalkmadan önce doydugumu söylemiştim. Sanırım duymadın" dedi bende bişey demedim ve tamam der gibi başımı sallayıp içeriye geçtim. Ayağım biraz ağrıyordu ama orada daha fazla kalırsam yalanım ortaya çıkabilirdi. Bu yüzden agrimiyormus gibi yaptım. Masaya döndüm bir şeyler daha yedim ve yukarı odama çıktımaya yeltendim. Annem ayağıma ne olduğunu sordu bende ona tuveletten çıkarken kapıya çarptım dedim ve tekrardan odama döndüm. Az kalsın yakalaniyordum. Neyse ki Başak burcu olmanin avantajları beni bu tür durumlardan kurtariyordu. Mantıklı ve akla yatkın yalanlar ortaya seriyordum ve insanlar genelde inanıyordu. Ancak bu tür yalanları sadece zor durumlarda kullanıyordum. Odamda uzun süre düşündükten sonra biraz kitap okudum yarın tekrar o kırtasiye gitmeye karar verdim.Sabah kahvaltida içimden " şu yemek bir an önce bitsede odam çıkıp kırtasiye gitmek için hazırlanan diye düşünüyordum. O sırada içeriye James girdi babama dönüp " Emily'nin öğretmenleri geldi, Bay Brown " dedi. Babam bana bakıp acele etmemi söyledi. Off bu işi tamamen unutmuşum sanırım kırtasiye sonra gitmem gerek dedim içimden. Masadan kalktım hazırlanıp öğretmenlerin yanına gittim. Yapmacık guluslerle dolu yüzleri görünce içimden bu günü kalp krizi geçirmeden bitirirsem sorun yok diyerek teselli ediyordum.