Bölüm 4

Sabah olduğunda oğuz aynı hisle uyanır. Gücü yerinde ama sanki birisine zorunlulukla bağlıymış gibi hissediyor? Noluyor ona? Neden böyle hissediyor? Güçsüzce ayağa kalktığında kendisini çok zayıf hisseder. Yorgun, aç ve soğukta uyuduğu için çok üşümüş. Kendisine güvenmediği için bu sefer gücünü kullanmaz ve ıssız sokakta yürümeye başlar. Bir kaç dakika sonra açık olan bir kafe bulur. Şaşırtıcı çünkü daha çok erken. Oğuz ısınabileceğini düşünüp kafeye girer ve bir koltuğa oturur. İçerisi sıcak ve sessizdir. Üç ya da dört kişi vardır içeride. Oğuz biraz ısınabildiği için tam sevinmişken arkasında bir ses duyunca, sesin geldiği yere doğru döner. Ses ona "merhaba ne almak istersiniz—" derken ikisininde gözleri birbirlerine gitlenir. "Dur ne? Burda çalışan kişi bu olmamalıydı" diye düşünür Oğuz Çünkü Oğuz'un karşısında Alaz duruyordur. Oğuz içinden bir satır kendi kendine söverken Alazda da belirsiz bir ifadede Oğuz'a bakmaktadır. Alaz Oğuz'a yaklaşıp yakasından tutar ve yerine sabitler "Sende nesin? Neden peşimdesin?" Alaz bunu sakin bir şekilde sorar ama bu sakinlik daha korkutucu olmaya başlar Oğuz kelimelerin birbirine geçtiğini hissederken kendisini bir panik duygusunun kapladığını hisseder. Alaz, Oğuz konuşmadığında onu kolundan tutup arka tarafa götürür ve duvara sertçe iter Alaz soğuk şekilde "sen kimsin ya da nesin bilmiyorum ama bana açıklama yapmak zorundasın" Oğuz bir kaç tereddütle ona bakar. Ona hikayeyi anlatsa anlamayacağını bilir çünkü çok yapmacıktı. Gösterebilse nasıl yapacaktı ki. Gücünü kullanamıyordu. Oğuz içinde bir savaş yaparken tereddütle konuşur "Ben aslında... bir şeytanım ve görevimde seni öldürmem gerekiyordu" devam etmeden önce göz ucuyla Alaz'a bakar ve hemen gözlerini kaçırır "ama bir şeyler oldu... ve hep kendimi senin yanında olacakmışım gibi hissediyorum ya da yanında güçsüzmüşüm gibi" Alaz bir an Oğuz'un saçmaladığını düşündü ama Oğuz'a gerçekten bakınca sanki bir şey onu bu düşünceye inanmaya itiyordu. Yoksa deliliyor muydu. Bu saçma düşünceye nasıl inanabilirki. Masaldan ibaret dimi bu (yok be canımm~ seneryo gereği işte inanman lazım)