Bölüm 3

Amelith Vexara'dan Koltukta oturmuş derin düşüncelerin eşliğinde kayboluyordum. Bir plana ihtiyacım vardı fakat maalesef o planı kuramıyordum. İnsanın bir şeye ihtiyacı olduğunda o şeyi eline almasını engelleyen bir şey olması ne kadar garip bir şey değil mi? Yarım saatten az sürem kalmış iken bir plana sahip olamamam üzücü. Ne için mi bir plana ihtiyacım vardı? Bugün saat 12.00'da Elmenova'da toplanıp, barış antlaşması imzalayacaklar. Gerçi imzalarlar mı? Orasını bilemeyiz. Elmenova: efsaneye göre su diyarında ilk kurulan yermiş Elmenova. Yapımında diğer 3 elementte yardım etmiş. 4 elementin de dost olup iyi geçindikleri zamanlar... Her neyse daha fazla zamanım yoktu. Plansız harekete geçmek biraz aptallık olur gibiydi. Ama yapacak bir şeyim yoktu. Mor, uzun koltuğumdan yavaşçana kalktım. Ağrıyan belim yavaşçana kalkmamım sebebiydi. Bu yavaşlıkla ilerlememem gerektiğini kendime hatırlattım. Giysi dolabıma hızlı adımlarla ilerledim. Dolabın ahşap, pürüzlü tokmağı ellerimin avcunun içindeydi. Dolabın pürüzünden rahatsız eden tokmağından açtım. Mor bir giysi aldım giysi: alt kısımlarında bir elbise gibi etek kısımları vardı diz hizzamı biraz geçen etek kısmı çok hoşuma gitmişti. Üst kısmında ise bir şapka vardı, mor elbise beni büyülüyordu resmen. Elbisenin kumaşının kalitesinden pahalı olduğu belli oluyordu. Ne zaman aldığımı dâhi hatırlamadığım ama iyiki almışım dediğim giysilerimden biriydi. Giysiyi bu kadar incelememin sonucunda dolabı kapatıp üstümü giyindim. Dışarı çıkmak üzere dış kapıya adımlarımı yönlendirdim. Acaba şuan doğrumu yapıyordum? Eh cevabını deneyip öğrenecektik. Elmenova'ya doğru koşmaya başladım neyseki Elmenova'ya yakındı evim. Saymadığım dakikaların sonunda -muhtemelen 10 dakikada- geldim. Elmenova'nın kristal kapısı avucumun içine hafif acı veriyordu. Uzun süre elimi orda tutmanın bir mânası yoktu. Kapıyı âli bir tekme ile açtım.