Ateş de dahil hepsi ağlayarak merdivenlerden indiler. Dünyanın sonu gelmişti Ateş için. Burada 1 yıl kalması gerekiyordu. Zaten 15 yaşında da iş bulup çalışacak parayı yetimhaneye verecekti. Yetimhanede ona bu para karşılığında yemek ve yatacağı bir yer sağlayacaktı. ‘Hayat neden bu kadar zor!’ diye düşündü Ateş. Ama her şeyi bu kadar çabuk kabul etmemeliydi. Bir yol bulmalıydı. Fakat kendini çok zorlamasına rağmen bir kaçış yolu bulamamıştı. Merdivenlerden inince mahzenin çeşitli bölümlere ayrıldığını gördüler. ‘PEK SUÇLU SAYILMAYANLAR, SUÇLARI AZ SAYIDA OLANLAR, SUÇLARI FAZLA OLANLAR ve KORKUNÇ DERECEDE SUÇLU OLANLAR’ bu bölmeler ne alakaydı şimdi. Ateş’in konuşacak gücü kalmamıştı. İtiraz edemezdi, aslında suçu azdı fakat Sunya ve Mia’nın yaptıklarını düşününce ‘Şimdi bittim’ diye içinden geçirdi. Öğretmen konuşmaya başladı;
‘Suç raporlarını okuyorum, Sunya senin suçların;
1-Bir arkadaşının yemeğini başından aşağı dökerek ona zorbalık yaptın.
2-Arkadaşının burnuna yumruk attın ve burnu kanadı. Bunu şiddet olarak değerlendireceğiz Sunya,
3-Dışarı çıktın ve bizi kandırdın.
Mia senin suçların;
1-Dışarı çıktın ve bizi kandırdın.
2-Arkadaşının birkaç eşyasını çalmışsın.
Ateş senin suçların;
1-Sadece dışarı çıkıp bizi kandırdın.
Ateş rahatlamış, fakat korkuyor, Sunya deliye dönmüş, Mia ‘O eşyaları ben çalmadım. O benim eşyalarım!’ diye diretiyordu. Öğretmen ‘SUSUN ÇABUK!’ diye bağırdı. ‘Sunya sen suçları fazla olanlara gidiyorsun! Hmm.. Mia sen de suçları fazla olanlara gidiyorsun! Ah Ateş sen ise suçları az sayıda olanlara gidiyorsun. Beni takip edin.
Selam yeni bölüm nasıl? Yorumlarınızı belirtin lütfen♥︎𖤐. Eğer baa bu yolculukta destek olmak isterseniz aşağıdaki whatsapp kanalımı takip edebilirsiniz «────── « ⋅ʚ♡ɞ⋅ » ──────»
https://whatsapp.com/channel/0029Vb7JqiG6buMCCgNQMO0Y
