Merhabalar ismim Açelya ve şu an Ayla adlı dostum yüzünden geçkaldıgım yetimhaneye koşarak ulaşmaya çalışıyorum. "Ah Ayla ah, şu buluşmayı daha sonraya ertele dememiş miydim ben sana." Evet genelde kendi kendime konuşurum, bu da o anlardan biri.
Ayla ile yetimhaneye biraz uzak bir kafede buluşmuştuk, tabi o yetimhaneden olmadığı için rahat rahat eve gidebilir. Şu an saat gecenin 11.45'i olduğu için biraz geç kalıyorum. "Güya önemli bir konu konuşacakmış, senin yeni kedinin patilerinden bana ne!!"
Sağ olsun tabiat ana da bana hiç yardımcı olmuyor. Karşımdan esen rüzgardan dolayı güzelim koyu kahve rengi saçlarım açık kahve rengi gözlerime giriyor. "İnşallah Kevser abla beni yetimhaneye alır."
Kevser abla yetimhanenin kız tarafı bekçisidir. Tatlı örtülü bir kadındır, bazenleri kafasına eseni yapım müdür Koray Bey'i çıldırtır. Koray Bey kızgındır ama bir okadar centilmendir.
Şimdi bana gelirsek sahil kenarında, ayaklarım çamura bata bata ilerlemeye çalışıyorum. "Aylaaaaaa ben bunun hesabını sana sormazmiyım kızım. Allah belanı ve..."demem ve yere kapaklanmam bir oldu. "Aaaaahhh dizleriiim niye böyle bir günde etek giyerimki, offf. O neydi öyle ben neye takıldım düştüm." ben söylene söylene ayağa kalkarken takıldığım şeye baktım. Bu bir taştı ama çok garip bir taştı beyaz ve hafif saydam bir görünüşü vardı. Tabi üzerindeki damar gibi görülen, sık, mavi çizgileri unutmamak lazım.
Taş dikkatimi çektiği için elime aldım ve bir taşa göre oldukça ağır olduğunu anladım, neredeyse 1 kg olmalıydı. Elime aldım almasına ama alır almaz taş gözleri kör edecek derecede bir mavi ışık yaymaya başladı.
"N-n-ne..."