12.yaşım benim için zordu babam normalde bizi umursamazken aşırı derecede dikkatini çekmeye başladık. Durmadan bize sarıyordu bir gün birimizi bir gün birimizi dövüyordu ama en çok ben eziyet görüyordum. Eren daha biraz küçüktü 9 yaşındaydı bunları yaşaması ne kadar adildi ki? Değildi bu hayat bana bunları yaşattı ama Eren'im yaşamasın dedim hep kendimi siper ettim önüne. Eren beni gerçekten seviyordu çok iyi abla kardeştik. Her şeye rağmen iyiydik yani birbirimizden başka kimsemiz yoktu bir gün Eren'i okula bıraktım okula gidiyordum bir kaç erkek çıktı karşıma benden büyüklerdi 18 19 yaşlarınde falan bende çelimsiz bir şeyim yani beni tutup karanlık bir yere götürdüler ve hepsi benimle cinsel ilişkiye girdi ben ne kadar ağladım ne kadar ağladım yapmayın dedim bağırdım çağırdım ama gelen kimse olmadı hepsi işlerini halletiler ve kaçıp gittiler ben ise kanlar içinde yerde yatıyordum.Kalktım ve polise gittim olanı anlattım halime üzüldüler ama sonra bıraktılar ben o halimle Eren'i almaya gittim ama üstümü değiştirip gittim ve ben hiç bir şey olmamış gibi kardeşimle eğlene eğlene eve gittik ve 13.yaşıma aylar kalmıştı şasırdım ki doğum günüme kadar hiç bir şey olmadı.
13.yaşım benim en zorlu senemdi diğer yıllara göre daha kötüydü sınav senemdi ve ben artık genç kız olmuştum regl olmuştum bu benim için çok ama çok zordu kardeşim 5.sınıfa benim geldiğim okula başladı böylece hiç ayrılmıyorduk.Bir gün eve gittiğimizde evden biri bizim evden çıkıyordu.İçeri girdik ve Babam beni direk yanına çekti ve "evleneceksin" dedi ben şok olmuştum.Babama dedim "ben evlenmeyeceğim daha okuyorum sen beni evlendiremezsin istemiyorum lütfenn ne olurr" diye hem yalvarıyor hemde ağlıyordum.