Bir dal limon çiçeği
Belki bir düş’ün gerçeği
Bu duru aydınlık
Bu eşsiz koku
Güneşin alnında
Renk kokuya
Koku renge karışmış
Bir yürekle kaynaşmış
Hem sevgi hem de barış
Sevgiye bir adım
Kardeşliğe selam
Ah, kent kalabalık
İnsan yalnız
Her şair bir dünya
Olsa da
Özlem basıyor
Ayrılık çekiyor
Gözde kırların sesi
Gönülde ufukların ışığı
Bu duru aydınlık
Bu düş çiçeği
Bir kenti bir kente bağlıyor