◆EJDERİN NEFESİ◆
~GİRİŞ
Toprağı yoğurdular, suyu dalgalandırdılar, havayı estirdiler, ateşi harladılar, zamanı büktüler, ruhu üflediler ve dünyayı dünya yapan onlar oldu.
Ejderhalar.
Tüm dünyayı var ettiler, elementlere hükmettiler ama tek pişmanlıkları kendilerinden bir parça ruh verdikleri tür oldu.
İnsanlar.
Onlar, gözlerini bürüyen hırs ve doyumsuzlukla kendilerini dünyanın hakimi sandılar.
Yanıldılar.
Ejderhalara savaş açtılar ve ejderhalar yeryüzünden çekildikleri vakit kazandıklarını zannettiler.
Hata ettiler.
Savaşlar, felaketler, afetler, salgınlar ve kötülükler ejderhalar gittiğinden beri son bulmadı.
Döndüklerinde de son bulmayacaktı çünkü ejderhalar isimleri efsanelere karışmış olsa da bedenleri gizlenmiş bir şekilde hâlâ dünyadaydı ve tek bir şey için yeryüzüne döneceklerdi.
İntikam.
Her ejderha türü, insanların arasına kanını katmıştı ve altı insan soyu yüzlerce yıl boyunca dünyada yaşamıştı. Zamanı geldiğinde bu soylar ejderhaları uyandırıp yeryüzüne geri çağıracak ve insanlık için umut kalmadığında ejderhalar yarattıkları dünyayı yakacak, yıkacak, boğacak ve yerle bir edecekti. O zaman geldiğinde bunu engellemenin tek yolu, insanlar ve dünya için hala umut kaldığını onlara göstermek olacaktı.
Saf iyilik ve saf kötülük yoktu, ejderhalar hariç. Onlarda her ikisi de vardı ve dünyaya hangisini gösterecekleri yine dünyadakilere kalmıştı.
Dünyayı yok etmek ejderhaların elindeydi, kurtarmak veya mahvetmekse altı soyun son temsilcilerinin.
Kıyamet için geri sayım başladığında yapılacak pek de bir şey kalmamıştı. Ama bu insanların pes edecekleri anlamına da gelmiyordu.
