Uyku...Sanki beni kendisi içine gömmüştü.V-ve ben neredeyim? Herkes neredeydi?bilmiyordum, hiçbir şey bilmiyordum
"Ah hadi ama böyle şeyler neden beni buluyor!" Diye haykırdım. Korku beni bulmuştu ve ben onu yenecektim. Buna yürekten inanıyordum. Ayağa kalkmaya çalıştım bir taşa tutunup kalkmayı başardım ve etrafta gezinmeye başladım.
"Ben...neredeyim acaba?burası hiç tanıdık gelmiyor.En son kraliyet bahçesindeki ve..." üstümden bir anda büyük bir şey hızla geçti.Ne olduğunu anlayamamıştım ta ki,bu bir.Bu bir EJDERHA!!. Nasıl oluyordu bu a-ama onlar göç etmişlerdi.
"Hadi canım. Bu bir...Ejderha mı!!!" Korku ama hareket etmemi engelleyen korku.Yutkundum ejderha buraya doğru uçuyordu.Bir dakika Buraya mı uçuyordu?!.kaçmaya bağırmaya başladım ama ne fayda ejderha gelmişti bile.
"Tanrım.Bu da ne böyle çok büyük.Ama ayağına bişey batmış gibi sanki."yanına yaklaştım ve ayağına doğru ilerledim.Durdu ve bana baktı.Ayağındaki sivri uçlu taşı çıkartıp ona baktım.
"Ee merhaba,ben elisa"bana baktı ve yere tırnağıyla birşey ler çizdi ve bakmamı söylercesine beni yanına çekti sanki bu bir teşekkür resmiydi. Gülümsedim ve ejderhaya baktım
"Rica ederim ama teşekkür etmene gerek yoktu" kafasını iki yana salladı ve bir anda beni sırtına aldı.Sonra iyice yükseğe çıktı. Dostumuyduk bilmem ama ben onu sevmiştim oda beni.