İstifimi bozmadan soru işaretleriyle dolu aklımı sakinleştirmek için ellerimi sıktım. Bir süredir sessizdim. Babamın bağırtılarıyla çıkarıldığım evimden , geldiğim bu lüks eve kadar sessizdim. Eski ayakkabılarımla parlayan zemine dahi basmak istemezdim. Herşey çok kusursuz bu evde.
-"Üzgünüm tatlım bir kaç işim vardı. Seninle yeniden tanışalım mı ? Yeni bir başlangıç yapalım. "
Düğmeli deri gibi gözüken uzun koltukta yanıma oturan kadına baktım. Bana çok şeyle nasıl desem sevgiyle bakıyor.
-"Dosdoğru , yalansız bana anlatın." dedim onun sıcak tebessümünü soğuklukla karşılayıp.
Benim tepkime göre yüzünü daha ciddi hale soktu.
-"Pekala nasıl istersen. O zaman en baştan anlatayım. Biz Osman'la kaçarak evlendik. Benim ailem çok varlıklıydı beni babana vermek istemediler. Ama gözüm kör olduğu için kaçtım evlendik. Nasıl birisi olduğunu da zamanla öğrendim. Ondan dayak yemekten, sarhoş halini çekmekten çok yorulmuştum. En önemlisi aldattı beni kızım.Sen daha iki yaşındayken boşanmak istedim. Boşanmak için öne sürdüğü şart senin onunla kalmandı. O zamanlar baban çalışıyordu ve benim tek kuruşsuz olduğumu mahkemede öne sürerek sana daha iyi bakabileceği düşüncesiyle seni ona verdiler. Ben asla istemedim kızım. Seni onunla bırakırken canımdan can gitti. Ama sandım ki seninle olabilirim sandım. Sırf o yüzden kabul ettim. Beni evin yakınına yaklaştırmadı. Seni dışarı dahi çıkartmıyordu sırf görürüm diye. Yıllarca evi uzaktan izledim. Seni görmek için geldiğimde bile bana sokak ortasında vururdu."
Durdu. Sel sağanak olan yaşlarını sildi. Sonra derin bir nefesle devam etti.
-"En sonunda kendimi toparladım. Güçlendim. Ailem beni affetti. Yeniden zengin olduğumu duyunca kapıma geldi. Senin ihtiyaçların olduğunu söyledi. Gözümü kırpmadan binlerce lira serdim önüne. Sen on iki yaşına geldiğinde yeniden geldim kapıya. Osman beni öğrendiğini ve hayatında istemediğini anlattı. Sadece babanı istiyormuşsun. Yıllarca her soruşumda benden nefret ettiğin yalanları anlattı. İnandım. Aptal gibi inandım ! Meğer sana da yalan söylemiş. Yemin ederim bilseydim daha erken gelirdim. Bugün dayanamadım. Avukatlarla geldim oraya. Kendi isteğinle çıkabilecektin. Biraz zorla oldu ama kurtuldun ondan kızım."
Konuşmasının bittiğini anladığım anda hıçkırıklarımla boynuna sarıldım. Kızamayacak kadar yaralıydım. Eksiktim. Kızmakla vakit kaybetmek istemeden sarıldım sıkı sıkı.
Karşılıklı hem ağlıyor hem sarılıyorduk.
-"Bebek kokulum benim. Hiç değişmemiş kokun annem."
Ağlamaktan helak olduğumda sakinleşmek için geri çekildim.
-"O adamdan nefret ediyorum." dedim boğuk sesimle.
Saçlarımı okşayıp göğsüne çekti.
-"Bende bebeğim. Sana doya doya sarılacağım anı o kadar hayal etmiştim ki anlatamam. Hatta az önceye kadar bana kızıp gideceğini düşündüm."
Başımı iki yana salladım.
-"Beni bıraktığın için kızgınım ama sana ihtiyacım var."
-"Ah meleğim benim."
~
Gece yarısına dek o koltuktan sadece yemek için kalkmış sonra geri oturmuştuk. Habersiz geçen yıllarımızı bir o bir ben anlattım. Benim annem var artık !! Öldüğünü sandığım annem karşımda !! İsmi de Tamay'dı. Daha önce babama her ne kadar sorsam da bana söylememişti.
-"Odanı hazırlamışlar gel beraber çıkalım !" Neşeyle gülümseyip elimi tuttu ve kaldırdı.
Az önce ağlamış olmanın verdiği hisle göz altlarımı silip onun peşinden yukarı çıktım. Devasa büyük bir evdi. Hayatımda hiç görmediğim kadar.
Upuzun beyaz ve gri renkle döşenmiş koridorda bir kapıyı açtı. İçerisi açık renk ağırlıklı döşenmişti. Ve kocaman. Bizim evin iki odasından büyük eder sanırım ?
-"Zamanla istediğin şekilde döşeriz. Bu normal misafir odası eşyaları bebeğim ama ne istersen alırız. Herşey zevkine göre olur."
Zevkim ? Daha önce hiç bir eşyayı zevkime göre seçmedim ki. Odamda eski bir koltukta uyurdum ben. Yatağım yoktu.
-"Burası bana büyük ama."
Elimi bırakıp omzuma sarıldı.
-"Herşeyin en iyisine layıksın. O yaşadığın hayatı sana unutturacağım."
Unutamazdım ki.
-"Bu arada bir ayrıntıyı söylemeyi unuttum. Ben evliyim. Ama inan çok iyi bir insan seninle ilgili her konuda destek oldu bana."
Endişeli sesi tepkimden çekindiğini belli ederken rahatlaması için gülümsedim.
-"Mutlu olmana sevindim. Burada birlikte yaşıyorsunuz o halde ?"
Rahatlayıp verdiği nefesini duyduktan sonra başıyla onayladı.
-"Evet, bundan sonra da beraber yaşayacağız. Akın şimdi şehir dışında sabah kahvaltıda bizimle beraber olur. Neyse duş almak ister misin tatlım rahatlatır biraz ?"
Evet şuan çok iyi gelecek olan şey duş.
-"İyi olur aslında. "
-"Tamam bebeğim banyo şurası ayrıca giyinme odana da oradan geçiyorsun. En kısa zamanda alışverişe çıkarız. " Alnımı öpüp gittikten sonra dediği gibi şöminenin önünden geçip sol tarafta banyoya girdim. Banyoyla karşılıklı giyinme odası vardı. Etrafı sonra incelemeye karar verip banyoda soyundum.
Çok uzatmadan ama rahatlayacağım sürede duş aldım. Asılan bornozlardan birine sarılıp saçlarımın ıslaklığını havluyla aldıktan sonra hiç giysim olmadığı geldi aklıma. Ne yapacağımı anneme sormak için çıktığımda yatağın üzerine katlı halde koyulanlara baktım. Etiketleri üstünde siyah düz iç çamaşır takımı ile şortlu pijama takımı vardı.
Onları giyindiğim gibi yorgunlukla kocaman rahat yatakta uykuya daldım.
'
Uyandığımda saatin kaç olduğunu hiç bilmeden gülümseyerek esnedim. Hayatımda uyuduğum en rahat uykuydu. Emektar koltuğum sayesinde geceleri hiç uyuyamazdım.
-"Günaydın prenses !!" Odaya aniden giren annemle dirseklerimin üzerinde hafifçe doğruldum. Boynumu iki yana sakin sakin yatırıp tebessüm ettim.
-"Günaydın anne !" İlk kez anne diye seslenmek içimi kıpır kıpır etti.
Annemde duyunca gülümsemesi büyüdü. Yatakta üzerime eğilip yanaklarımı öptü.
-"Anne diyişine kurban olurum senin ! Hadi kalk bakalım güzel gözlüm benim kahvaltıya iniyoruz." Karnım da acıktığını belli eden sinyaller gönderince yataktan çıktım.
-"İlk aile kahvaltımız olucak bu, hazırlanmana yardım etmeye geleceğim şimdi. " diyip odadan çıkıverdi. Tez canlılığı karşısında kendi kendime gülerken banyosa işlerimi halledip odaya geri döndüm.
O sırada annem elinde malzemeler ve kıyafetlerle odaya girmiş giysi odasına gitmişti. Arkasından onu takip ettim.
Kocaman çok güzel bir odaydı. Benim kaldığım eski odamın yani iki katıydı.
(Temsili)
-"Otur bakalım küçük hanım." Ellerimi heyecanla sıkıp pofuduk duran grimsi pufa oturdum.
-"Gerek yoktu aslında." diye mırıldanırken içten içe istiyordum. Şuan içinde bulunduğum hayat bana rüya gibi gelmeye başladı.
-"Hayır tatlım gerek var. Hem Akın'ın arkadaşı da geldi aşağıda. Seninle ilk defa bir arkadaşımızı tanıştıracağım çok heyecanlıyım. Yakında herkes seni tanıyacak ! Hatta dur gelişini kutlamak için bir parti vermeliyim !"
Annem hayallerini bir yandan söyleyip diğer yandan saçımı düzleştirmiş ve hafif makyaj yapmıştı.
Üzerime giyinmem için verdikleri çok güzeldi. Bedenlerimiz hemen hemen aynı gibi olduğu için uyum sağlamakta zor olmadı. Ayrıca ayak numaralarımız dahi aynı !
Daha önce hiç etek giymemiştim ama bana yakıştığını fark ettim. Giysi odasıyla banyonun karşılıklı olduğu yerdeki ara duvar aynayla kaplıydı. Oradan kendime bakıp gülümsedim. Hayal bile edemeyeceğim bir hayata sahip olmuştum.
Gökyüzü mavisi gözlerim hiç olmadığı kadar parıltılıydı bu sabah.
-"Kahvaltıdan sonra dışarı çıkarız diye düşündüm. Ne dersin ?" Cam merdiveni tutarak aşağı inerken dizlerimin titrediğini hissettim. Çok korkuyordum. Bu korkum yeni girdiğim hayatla ilgiliydi. Tedirginliğim hemen hemen her konu.
-"Fark etmez." dedim yoğun gerginlikle.
Geniş alt salonda annemi takip edip oturma bölümüne geldim. Koltuklarda oturanlar gelişimizle ayağa kalkınca gözüm ilk saçları kırlaşmış esmer adama kaydı. Direk bana bakıp gülümsedi. Yanında durunca sarılmak için vakit kaybetmemişti.
-"Liya canım ! Hoşgeldin evimize seni burada görmek çok güzel ! Uzun zamandır geleceğin günü bekliyorduk annen ile birlikte." Evet annemin eşi bu karizmatik adam olmalı.
-"Hoş buldum, teşekkür ederim." dedim nazikçe. Elimi sırtına koyup bir kaç saniye sonra geri çekildim.
Benden ayrılınca annemin beline sarılıp yanına yaklaştırdı. Yüzümü diğer adama çevirdiğim anda gülümsemem bir kaç saniye dondu. Fark ettirmemek için aynı tebessümlü ifademi korumaya çalıştım. Benden daha canlı bakışlarıyla karşımdaydı. Çok şey nasıl desem olduğundan fazla heyecanlı hissettim. Annemin eşinden bir kaç yaş daha genç durmasına rağmen yinede fazlasıyla olgun olduğu belli.
-"Bebeğim bu yakışıklı bey de Atahan. Hem aile dostumuz olur hemde iş arkadaşımız. Bundan sonra en sık göreceğin kişi bizden sonra o olur. Çünkü hiç ayrılmayız gibi bir şey !" Kendi aralarında annemin söylediklerine güldükleri sıra bir adım geriye attım.
Uzattığı elini son anda fark ettim. Titrememesine özen göstererek büyük avucuna elimi yerleştirdim.
-"Memnun oldum. Liya bende." dedim durgun bir şekilde.
Gülümseyince gözlerinin kenarlarında kırışıklıklar yaşını belli edercesine gözüme çarptı. Onlara rağmen bu adam bir efsane gibi karşımda zamana meydan okuyor.
Galiba yeni hayatın bana katacağı en büyük heyecan karşımdaki insan olucaktı.
••
