Seni gömdüm kalbimin en derinine
Toprağının üstünde çiçekler açıyor
Ben de çok isterim dönmeyi geriye
Ama çiçekler senden fazla mutlu ediyor
Gözündeki kahvenin 40 yıl hatırı kalsın istedim
Sana karşı hep temiz duygular besledim
Meğer gözlerindeki kahve değil toprakmış
O kuraklığa baktıkça ruhum içine batmış
Ne olurdu bir kere mutlu etseydin
Ya da güvende hissettirseydin
Yaptığın herşeyi unutabilirdim
En azından veda edip gitseydin